من انقد به رویای داشتنت فکر کردم که الان دارم باهات زندگی میکنم

اونجا كه شادمهر ميگه «بهش اين فرصتُ ‌‌دادم ببينه كی ضرر كرده» دقيقاً‌‌‌ همونجا واستادم(:

مرام و معرفت الکی خرج نکنیدا تهش میرن پشتتون میگن چقدر خره این همه حرکت فول زدیم بهش نفهمید.

تلخیِ اون مکث، بعد از تعریف کردن یه خاطره‌ی خنده‌دار از یه ادم بیمعرفت.

وقتی از من فاصله میگیری تا بیام سمتت همونجا "دقیقن همونجا"خودت رو جزو ادمای حذف شده زندگیم بدون.

_

من وقتی دروغ میشنوم فقط طرفو خط میزنم، چون جدا از دردِ تحمل‌ ناپذیره عدمِ صداقت طرف مقابلم و اینکه دیگه نمیتونم رو حرفش حساب باز کنم، اونجاییش که میبینم طرف چقدر رویه مخملی بودنه پشت گوشام حساب کرده اذیتم میکنه

تو باعث شدی منی که از رفتنت میترسیدم الان از برگشتنت بترسم، من نمیخوام باز از اول فراموشت کنم، نمیخوام اون خاطره ها و قول ها برام تکرار بشه، نمیخوام باز اون همه درد بکشم پس هیچوقت فکر برگشتن به سرت نزنه.

بعد تو کسی دیگ خندمو ندید🚶🏻‍♂💔.

ولی یکی از مهم ترین چیزایی که یاد گرفتم اینه که حال خوبمو به کسی وابسته نکنم.

یجا نوشته بود: "زولبیا بامیه شاید تو ماه های دیگه از سال هم پیدا بشه، اما فقط تو ماه رمضون مزه میده همونطور که حنا توی عروسی لذتبخشه کیک توی تولد خوشمزه‌اس چای بعد از حموم مزه میده برف هم بعدِ یه تابستونِ گرم حال میده. میدونی دلیلش چیه!؟ چون هر چیزی توی زمان خودش با ارزشه‌‌'!

گاهی دلت واسه یه شخص نه؛ دلت واسه حسای خوبی که با اون تجربه کردی تنگ میشه