بعد تو کسی دیگ خندمو ندید🚶🏻‍♂💔.

ولی یکی از مهم ترین چیزایی که یاد گرفتم اینه که حال خوبمو به کسی وابسته نکنم.

یجا نوشته بود: "زولبیا بامیه شاید تو ماه های دیگه از سال هم پیدا بشه، اما فقط تو ماه رمضون مزه میده همونطور که حنا توی عروسی لذتبخشه کیک توی تولد خوشمزه‌اس چای بعد از حموم مزه میده برف هم بعدِ یه تابستونِ گرم حال میده. میدونی دلیلش چیه!؟ چون هر چیزی توی زمان خودش با ارزشه‌‌'!

گاهی دلت واسه یه شخص نه؛ دلت واسه حسای خوبی که با اون تجربه کردی تنگ میشه

بعضی وقتا یجوری بیقرارم که فقط دفن شدن زیر اوار یه برج هفتاد طبقه میتونه ارومم کنه‌🚶🏻‍♂💔

دیگه حتی ناراحت هم نمیشم، فقط ناامید تر میشم.

این حالی که کسی به دلت نمیشینه و هیچکسی هم حالتو نمیتونه خوب کنه، اسمش چیه!؟

منکه حال و حوصله ی این دوریا وو دلتنگیارو ندارم دیگه،میدونی فکر کنم بیشتر از هرچیزی بهشون عادت کردم،اصلا اگه دلتنگت نباشم عجیبه. ولی ایندفعه اگه قلبم حرفی از تو زد میخوام با دستای خودم تیکه تیکش کنم وقتی حرف نمیفهمه لیاقتش همینه. اره لیاقتش اندازه توعه تویه بی لیاقت.

من خودم با خودم هنوز رابطه خوبی ندارم! بعد همه فکر میکنن با دویست نفرم(:

به هارت و پورتام نگاه نکن حال بدتو ببینم دق میکنم:)

‏حواسی كه پرت تو شد و ديگه هيچ وقت جمع نشد.

_