رابطه مجازی وقتی سخته که اگه طرف مقابلت برای یک روز انلاین نشه نمیتونی بری جلوی درِ خونه‌شون و سراغ‌شو بگیری، بری محله قدیمی دنبالش بگردی، جاهایی که پاتوق‌تون بود بری، خیابونایی که باهم قدم زدین و جاهایی که همیشه میرفتین و بگردی، برای دوستای دیگه‌ای که داره پیغام بزاری. اونقد باید استرس و فشار تحمل کنی که خودش برگرده.

کاش بفهمی من زودرنج نیستم، تو تنها نقطه ضعفمی من وابسته کسی نیستم و ادمای زیادی دورمن، ولی تو تنها نیازمی من توجهی به کسی یا چیزی ندارم، ولی تو نکته‌ی مهم منی من اصرار به موندن کسی ندارم، ولی فقط میخوام تو باشی!

یه روز یه کساییو داشتیم که قرار بود تا ابد باهاشون بمونیم اما الان هیچ خبری ازشون نداریم و سرمون به افراد جدید تر گرمه.

کاش ب همون اندازه ای که نشون میدم ادم بیخیالی‌ام، بیخیال بودم.

فوبیای "شاید داره تحملت میکنه" دارم.

‏میدونی من کجام!؟ من دقیقا اونجام که هوشنگ ابتهاج میگه؛ نمیدانم چه میخواهم بگویم غمی در استخوانم میگدازد، من اینجا گیر کردم، خیلیوقته.

_

همه‌ی ما دلتنگ کسی هستیم که هرچقدرم دلمون براشون تنگ بشه کاری نمیتونیم بکنیم . . . به جز دست کشیدن روی سنگ قبرش گریه کردن کنار سنگ قبرش همه‌ی ما . . . دلتنگ کسی هسیم که نمیدونیم زیر خاک چیشدن(: یسال دیگم از نبودنت گذشت؛روحت شاد.

کم کم یاد میگیری همه دردا ، یا همه از دست دادنا هم بدنیست عین‌ واکسنه ، اولش میسوزونه ولی قوی‌ترت میکنه.

دلتنگی ی جور بیماریه. مثل سرطان، ک خوش‌خیم و بد‌خیم داره. ک اگه کاری براش نکنی از پا درت میاره. کسی ک میگه دلش برات تنگ شده و برای دیدنت کاری نمیکنه، یا داره دروغ میگه، یا معنی دلتنگی رو نمیدونه..!

نشستم دستمو زدم زیر چونم دارم نگا میکنم ببینم این زندگی ته داستانمو کجا میبره منتظرم ببینم مثل قصه ها پایان خوش رو برا ماهم مینویسه یا نه!

‏ولی چه حیف که دوربین سلفی گوشیم هیچوقت دوتامونو با هم نمیبینه.