کم کم یاد میگیری همه دردا ، یا همه از دست دادنا هم بدنیست عین‌ واکسنه ، اولش میسوزونه ولی قوی‌ترت میکنه.

دلتنگی ی جور بیماریه. مثل سرطان، ک خوش‌خیم و بد‌خیم داره. ک اگه کاری براش نکنی از پا درت میاره. کسی ک میگه دلش برات تنگ شده و برای دیدنت کاری نمیکنه، یا داره دروغ میگه، یا معنی دلتنگی رو نمیدونه..!

نشستم دستمو زدم زیر چونم دارم نگا میکنم ببینم این زندگی ته داستانمو کجا میبره منتظرم ببینم مثل قصه ها پایان خوش رو برا ماهم مینویسه یا نه!

‏ولی چه حیف که دوربین سلفی گوشیم هیچوقت دوتامونو با هم نمیبینه.

اگه سه تا کلمه‌ی خسته و دلتنگ و بیحوصله رو بزاری کنار هم، میشه؛من.

خیلی دلم میخاد حرف شایع که میگفت: ‏«نمیدونی چقد دلم میخاد یرو بدون اینکه به کسی بگم برم» ‏عملیش کنم! ‏ینی یه روز گوشیمو ریست کنم سیم کارتمم بشکنم و برم یه جایی دور با ادمای جدید و زندگی جدید شروع کنم! همه چی از اول('

هندزفری و ایرپاد کافی نیست، من به یه چیزی نیاز دارم که اهنگو وارد جریان خونم کنه.

حق داری بم بگی از سنگم وقتی نمیدونی توی خلوت خودم چجوری احساساتم رو به بدترین و سخت ترین شکل توی نطفه از بین میبرم و خفش میکنم تا این درد رو با دست خودم حس کنم؛ نه با دست یه ادم یا اتفاق دیگه‌ای

_

منیکه فردا امتحان دارمو تازه شروع کردم بخوندنش🚶🏻‍♂

من یه فلجم. یکی که هر چی میشه فقط نگاه میکنه. نه میتونه درست کنه چیزیو نه میتونه تغییر بده؛ نه موقعیتشو نه شرایطش رو . یکی که حتی اگه برای عزیزاش هم اتفاقی بیوفته کاری از دستش بر نمیاد. نمیتونه کسیو از زندگیش بندازه بیرون نمیتونه دست اونیکه میخاد رو بگیره بگه بمون و براش حرفای قشنگ بزنه. فقط نگاه میکنه. فقط “میتونه” نگاه کنه. نه اینکه نخاد ؛ نمیتونه کسی بخاد ترکش کنه میکنه ، اونیم که بخاد میمونه. ولی کی با یه فلج میمونه!؟

🚶🏻‍♂💔!