حق داری بم بگی از سنگم وقتی نمیدونی توی خلوت خودم چجوری احساساتم رو به بدترین و سخت ترین شکل توی نطفه از بین میبرم و خفش میکنم تا این درد رو با دست خودم حس کنم؛ نه با دست یه ادم یا اتفاق دیگهای
من یه فلجم.
یکی که هر چی میشه فقط نگاه میکنه.
نه میتونه درست کنه چیزیو
نه میتونه تغییر بده؛ نه موقعیتشو نه شرایطش رو .
یکی که حتی اگه برای عزیزاش هم اتفاقی بیوفته
کاری از دستش بر نمیاد.
نمیتونه کسیو از زندگیش بندازه بیرون
نمیتونه دست اونیکه میخاد رو بگیره بگه بمون و براش حرفای قشنگ بزنه.
فقط نگاه میکنه.
فقط “میتونه” نگاه کنه.
نه اینکه نخاد ؛ نمیتونه
کسی بخاد ترکش کنه میکنه ، اونیم که بخاد میمونه.
ولی کی با یه فلج میمونه!؟
