واقعا این روزا حوصله اینو ندارم که وانمود کنم از همه دنیا راضیم و از اینکه با بعضیا اشنا شدم خوشحالم؛ بیاین قبول کنیم هممون با یه سری اشناییا ریدیم توی زندگیمون و ازشون پشیمونیم.

پای هرچی وایسادم، شرمنده‌ی پاهام شدم

دیدین یه خواب خیلی ناراحت‌کننده میبینی و وقتی بیدار میشی و میفهمی همه‌ش خواب بوده چقدر خوشحال میشی!؟ از لحاظ روحی نیاز دارم بیدار شم و ببینم همه‌ش خواب بوده.

‏وضعیت جوریه که هر روز یه ادم جدید به لیستِ "چرا اینو ادم حساب کردم" اضافه میشه.

من میتونم تظاهر کنم که ناراحت نشدم. ولی جالبه که توام خیلی خوب میتونی تظاهر کنی که باعثش نشدی.

حوصله ندارم موضوعی رو واسه کسی توضیح بدم ترجیح میدم اشتباه برداشت کنه.

من شکستامو از خودم خوردم جایی ک همرو مثل خودم بی‌کلک دیدم.

جاتو برام پر میکنن این سیگارا هر ثانیه یه بار.

_

احساس میکنم دورم.از چی!؟کی!؟ کجا!؟ نمیدونم. فقط احساس میکنم دورم.

گاهی اوقات به خودت میای میبینی هیچ امیدی نداری، هیچکس منتظرت نیست، هیچ دلخوشی تو زندگیت نیست فقط خودتی و یه حجم عظیمی از تنهایی.

هر بار که یادم میاد چیزایی که من دوس دارمو بقیه دوس ندارن کارایی که دلم میخواد بکنم اما پایه ای ندارم اینکه هیچ دوستی ندارم تا اصن بخوام کاری کنم بیشتر از خودم متنفر میشم.