صدایِ شما همیشه امید بوده و هست.

آسمان اسرائیل ❌ اتوبان شهید حاجی زاده ✅ ♾ @binahayat_ir

حسینیه 🤍.

به محل اصابت‌ها که سر می‌زنی، در کل محله هیچ‌کس نیست؛ همه رفته‌اند. کوچه پر از آوار، سنگ، خرده‌شیشه، خاک و اسباب خانه‌هاست و پر از انسان‌های نیمه‌جان و زخمی بر زمین. هیچ‌کس نیست، جز نیروهای ضروری امداد و یک دسته خاص: بسیجی‌ها. بسیجی‌های بیست، بیست‌ویک‌ساله همه‌جا هستند؛ بی‌واهمه. با زبان روزه آوار برمی‌دارند، کف خیابان را تمیز می‌کنند و به صاحب‌خانه‌ها کمک می‌کنند اسباب سالم را از نابودشده‌ها جدا کنند. باید باشی و ببینی که حتی زنان بی‌حجاب و دختران هودی‌پوشِ صاحب‌خانه چطور کنار بچه‌بسیجی‌ها ایستاده‌اند و می‌گویند: «داداش‌جان، یه کمک به ما می‌دی؟» راستی، آن پسرهای لوسِ ماسک‌زده که کف خیابان و دانشگاه با دیدن دخترها شیر می‌شدند و درباره‌شان می‌نوشتید «شجاعت پسرهامون»، اینجا در دل خطر نیستند؛ نیستند که شجاعتشان را نشان دهند. اینجا، کنار مردم، فقط مردهایی را می‌بینیم که یک ماه قبل درباره‌شان گفته شد: «بسیجی، سپاهی، داعش ما شمایی!» ✍مهدی مولایی #سیدکاظم_روحبخش https://eitaa.com/joinchat/2334982163C65bbc6af0d

یه جا مجید واشقانی تعریف می‌کرد که معلم‌‌مون سر کلاس داشت از جنگ چالدران حرف می‌زد و اینکه ما جنگ رو باختیم چون اونا توپ داشتن و ما شمشیر. من از این اتفاق سر کلاس گریه‌ام گرفت. اولین بار که اینو شنیدم یاد خودم افتادم! بارها و بارها سر زنگ تاریخ از احساس ناراحتی و خشم‌ داشتم؛ انگار خفه می‌شدم از اینکه که چرا همیشه باختیم؟ چرا تخت جمشید رو به آتیش کشیدن؟ چرا خسروپرویز فرار کرد؟ چرا سلطان خوارزمشاهی مقابل مغول‌ها مقاومت نکرد؟ چرا عباس میرزا باید اونقدر دست خالی و غریبانه مقابل روس‌ها می‌جنگید؟ مگه اون موقع‌ها شعار مرگ بر یونان می‌دادیم که اسکندر حمله کرد بهمون؟ مگه انرژی هسته‌ای داشتیم که مغول‌ها یه بهونه‌ای پیدا کردن برای لشکرکشی به ایران؟ چرا رضاخان تبعید شد به یه جزیره دورافتاده آفریقایی و پادشاه جدید نتونست پدرش رو برگردونه؟ این مدت همش داشتم فکر می‌کردم وقتی مدرسه‌ها باز بشه و برم سر کلاس چی قراره به بچه‌ها بگم؟ الان می‌دونم! می‌خوام همه این چراهای خودمو ازشون بپرسم. وقتی خوب فکر کردن، این جواب دوکلمه‌ای رو بگم: "ایران قوی" این همون چیزیه که نبودیم و نخواستن که باشیم. بخاطر همین بهمون حمله می‌شد؛ تحقیر می‌شدیم. وطن‌مون اشغال می‌شد و می‌باختیم. برای همینه الان آمریکا و اسرائیل جلو رومون ایستادن. اگه از آقای خامنه‌ای پرسیدن یا حتی خوشحالی کردن؛ محکم میگم چقدر به این مرد افتخار می‌کنم. تاریخ چند هزار ساله این سرزمین پر از پادشاهان ترسوییه که وقتی سایه دشمن نزدیک شد پا به فرار گذاشتن. از داریوش سوم هخامنشی تا یزدگرد و سلطان محمد خوارزمشاه و در نهایت محمدرضا پهلوی که حتی بدون جنگ فرار کرد! میگم بعد از حداقل صد و اندی سال گذشته و سرانِ فراری و تبعیدی، این مرد تو کشور خودش، کنار مردم خودش موند و به دست دشمنش کشته و شهید شد. قطعا بهش افتخار می‌کنم. در دوره همه فراری‌ها، عین سورنا و آریو برزن، مقاومت رو انتخاب کرد. از "ایران قوی" گفت و می‌خواست که اگه می‌زنن‌مون ما هم بتونیم بزنیم! اگه اونا توپ دارن ما با شمشیر نجنگیم. بگم ببینید همون محمدرضا پهلوی که دوسش دارید می‌گفت: بر اثر خوش‌باوری در جنگ جهانی اول و دوم، با اعلام بی‌طرفی بازهم اشغال شدیم.../ آقای خامنه‌ای خواست تا علی‌رغم همه توسری خوردن‌های تاریخی‌مون، قوی بشیم. هیچ کشوری جرئت نکنه بیاد و راحت ایران رو بگیره و بره! خواست که "بخوایم" و "بتونیم" از خودمون در برابر هر ابر قدرتی دفاع کنیم. تاریخ جواب همه سوال‌هارو داره!

شما خیابان را داشته باشید، ما میدان را داریم!