- | زیرِ سنگینیِ برف
کودکیِ گلهای سرخ
به خواب رفته بود.
اما بهار
بیاعتنا به تقویمهایِ دلسرد
در رگهایِ خاک
نجوایِ سبزی میخواند.
کافیست لبخند بزنی
تا پرندهها
نشانیِ خانه را
دوباره به آسمان پس بدهند🪞: ))) .
حـَداقل تـو روز ،
لبخـَند به لب داشته بـاش ؛
شایـَد یکـی با
لبخند تو بعد مدتها لحظهای
لبخـَند زد ( : ☁️ .
> کسی که چرایی ِزندگی
را یــــافـتــــــه باشد ،
با تقریباً هر چگونهای خواهد
ســــاخــــــت .🍓☕️ .