یا مثلا محندث گفت طرف تو اینستا با یه سری روش‌های مشخصی کلی ویو و فالوئر داشته و الان یهو اینطور. بعد این روش رو دیگه بلد نیست، نمی‌دونه مثلا تو جایی مثل بله چطور رشد کنه، چون اینجا مثل اینستا نیست با حاشیه دیده بشی، دیگه خیلی چیزا جواب نیست.

مثلا همین الان ما یه خروار پست می‌ذاریم همه تو بله، بعد یهو یه پستایی می‌ره مجله که واقعا می‌مونی چرا. به عنوان مثال‌تر بنده تا الان هیچ پستم در مجله نرفته. با اینکه پستایی داشتم که به نظر خودم خیلی خفن بودن خیلیم ویو خورده ولی مجله نرفته، در مقابل مثلا یه پستی بوده واقعا هیچ چیز خاصی نداشته همینجوری یهو زارت رفته تو مجله و خب طبعا یه راه رشد جدی تو بله همین مجله رفتنه. یعنی بله رو نمی‌شه براش الگویی مشخص کرد خیلی، اینجوری نیست که این پستت خوبه پس رفت مجله، نه، یه چیزای دیگه‌ای هم مهمه که یه پستی یهو تو ۳۰ ثانیه (باز به گفته‌ی خود محندث) می‌ره تو مجله، یه پستی نه.

نکته‌ی جالب بعدی اینه که جایی مثل اینستا مخاطب فیک زیاد داره و اگه بلد باشی می‌تونی راحت اینو هدایتش کنی به سمت خودت، اما جایی مثل بله دیگه نه مخاطبش واقعیه و خیلی کار سخته. و خب یکی از نتایج این مسئله اینه که مثلا فلان شاپ و فلان برندی که سفت بسته بود رو اینستاگرام یهو می‌آد اینجا و می‌بینه نه دیگه اون کارا جواب نیست، دیگه سخیف بودن کارتو راه نمی‌ندازه، دیگه حاشیه و ادا کارتو راه نمی‌ندازه و چون تو فقط همون سبک انگلی رو یاد گرفتی اینجا گاوت می‌زاد.

حالا شمای آنلاین شاپ یهو اومدی تو این پلتفرم‌ها با این وضع مواجه شدی، ۲ راه داری، راه اول دائم بشینی غر بزنی به وضع اینترنت و به مملکت از بالا تا پایین توهین کنی که خب فایده‌ای نداره برات و واقعا هم برای کسی مهم نیست متأسفانه چون جنگ. راه دوم هم اینه که سریع خودت رو با این فضاها وفق بدی و بیای همین‌جا سرمایه‌گذاری کنی. یاد بگیری، ارتباط به هم بزنی و سعی کنی بیفتی جلو.

حالا این وسط من می‌بینم که خیلی از شاپ‌ها دانه دانه میان سمت اینجاها و بیشتر این براندازها و صورتی‌ها دارن نمیان که خب چه بهتر.

این بود خلاصه‌ی مکالمه‌ی دیشب من و محندث و قبادی که چون برای خودم جالب‌انگیز‌ناک بودم اینجاهم به اشتراک گذاشتمش استفاده کنید.

حالا جالبه، تو توییتر هم یه همچین الگویی هست، شما هرچی بیشتر یه کثافت‌کاری‌هایی رو انجام بدی بیشتر دیده می‌شی. مثلا یه چیزی که به آسانی در توییتر همیشه رخ می‌داد پدیده‌ی جاج کردن بود. جاج کردن اسم با کلاس حداقل سه چهار گناه کبیره‌ست که این توییتریا خوشگلش کردن عذاب وجدانشونو کم کنن. تهمت، توهین، غیبت، قضاوت رو در قالب جاج می‌کنن تو پاچه‌ی خلق‌الله.

بعد یه بنده‌خدایی که محتوای توییترش تقریبا همیشه همین بود و با همین می‌اومد بالا اومده بود سعی داشت همین کثافت‌کاری رو در ویراستی ببره جلو:)))

اونم چون ترکشش به خودم خورد فهمیدم و برگام ریخت، نه از جاج کردن من، از اینکه چرا فکر کردی اینجا اونجاست و این جوابه؟ اینجا سیستمِ افشاگری کار نمی‌کنه باید بری سراغ ترفندهای دیگه.

برای اینکه بدونید این سیستم چقدر تو توییتر جوابه بگم که ریشه‌ی این حرف‌هایی که برای آقای قالیباف یه مدت دراومده بود همین توییتر بود. یعنی با همین ترفند و الگو تونستن سبقه‌ی خوب یک نفر رو به کل ببرن تو محاق کف جامعه و ببرنش زیر سؤال.

یا حتی تمام این تهمت‌هایی که به آقای جلیلی زده شد هم ریشه‌ش در توییتر بود. تمام این چرت و پرتایی که سعی داشت اسم این بنده‌‌ی خوب خدا رو خراب کنه یکی از ریشه‌هاش توییتر بود.

این معلوم نبود که تمسخره؟:(