بعد من ناراحت و عصبانی

بعد قلم قرآنی پیدا شد

واقعا کنار زهرا سادات خیلی خوب بود از نجف تا کربلا پیادههههههههه همهروووو کی باورش میشه کنار بهترین رفیقم،داداشممم الان که تو مسیریم همش یادشم کنارمه پیشمه

چیزی که زیاده اینجا عکس آقا مجتبی و رهبر شهیده

یعنی شانس هم از زندگی نداریم دقیقا وقتی چشمام رو از خواب باز میکنم بچه های مجموعه باید رسیده باشن اونجایی که ماییم

یا خود امام حسین😫 فاجعهههههه به معنای واقعی کلمه

الماسی و دار و دسته اش

یعنی این همه آدممم این همه مسیر این همه کاروان این همه وقت صااااااف باید با اینا یه جا باشین😐

بدبخت زائرایی که با اینا هم مسیرن...از صدا خنده ها و حرفاشون آسایش ندارن💀

بعلههه

ولی حرفای خانوم مارانی رو یه LOOL دیگه اس

مارمولک های عراق اندازه تمساحن