🔴 سردار کارکشته vs وَنس جویای نام وقتی درسال ۲۰۰۵ جی‌دی‌ونس، عضو ارتش آمریکا در خلال جنگ در عراق، دوربین‌به‌دست تنها نقش عکاس جنگ را به‌عهده داشت و جنگ را فقط روایت می‌کرد، حاج‌باقر قالیباف سابقه هشت‌سال حضور در خط مقدم و فرماندهی یک لشکر ۲۰ هزارنفره رزمی در بیست و پنج‌سالگی را در کارنامه داشت؛ فرماندهی نیروی هوایی ایران را پشت‌سرگذاشته بود، یگان‌های موشکی را توسعه داده بود و فرمانده کل نیروی انتظامی کشور بود و امنیت داخلی را در دست داشت. بعدها وقتی در سال ۲۰۲۳ ونس تازه وارد دنیای سیاست شد، حاج‌باقر، دوازده‌‌سال شهرداری پایتخت و نقش جدی در نبرد‌های منطقه‌ای از بیروت تا دمشق را داشت و رئیس مجلس بود. حالا ونس با تیم تشریفاتش با پروازی به اسلام‌آباد آمده ؛ و حاج‌باقر، نفر اول لیست ترور آمریکا، از اتاق جنگ لباس‌های تاکتیکال خاکی‌اش را تکانده، کت‌وشلوارش را پوشیده و بعد از چند تلاش ناموفق برای ترور او درماه اخیر، در سوی دیگر میز نشسته. پسرک جوانی با سه‌سال سابقه سیاسی نشسته مقابل مرد موی‌سپیدکرده ایران در میادین نظامی و سیاسی. پیش‌ از این چه منتقد قالیباف بودیم و چه حامی او، حالا او همان سیدمجیدنقطه‌زن میدان است در صحنه دیگر نبرد. سیدمجید حالا یقه ترامپ را دست حاج‌باقر داده. فرستاده آیت‌الله‌ خامنه‌ای در مقابل فرستاده ترامپ. قالیباف دیپلمات نیست؛ رزمنده است. تضعیف تیم او در اسلام‌آباد، تضعیف جبهه نبرد ایران است و تاثیر مستقیم بر میدان دارد. همه به دشمن بدبین‌ایم و از او خشم به دل داریم. پس بی‌توجه به تفرقه‌افکنی‌ها، عاقلانه پشت تیم‌ ایران را بگیریم برای سیلی آخر این نبرد! (مهدی مولایی) #ایران_مقتدر #مذاکره #روایت_پیروزی @noghte_pargar

دلم یک فیلم بلند تک شخصیتی با همین سوژه می خواهد. با همین دیالوگ ها و قاب بندی ها، دوربین روی دست، بازی زیرپوستی زن و موسیقی متن. همه جا تاریک می‌شود. از پشت سر من نور می افتد روی یک پرده بزرگ. خودم را مقابل آن می بینم. فیلم بلند سینمایی شروع می شود. نمای بیرونی، شب... من و زنان سرزمینم که هر کدام شده‌ایم شخصیت اصلی این فیلم با پرچم های برافراشته ی ایران وارد صحنه می شویم. خیابان به خیابان می رویم و برای وطن شب نامه ای از امید می خوانیم. یاد فرنگیس می افتم، یاد خانم موحدی مهر و اهواز. یاد لباس های رزمندگان ودفن تکه های باقی مانده بدنشان، یاد خانم حسینی که اول بار در نوجوانی بدن اربا اربا همشهری هایش را می شست و میدوخت!! یاد تمام زنان غیور سرزمینم که مردانه ایستادند ومی ایستند تا ذره ای از خاک پاک وطن لگد مال دشمنان نگردد... ✍ مهدیه غلامی @noghte_pargar

📢 ببینید؛ 🎥 ما مانده‌ایم و فراق رهبر شهید... 🖤 حرف‌ دل مردم عزادار تهران با امام شهید؛ از مبارزه برای استقلال ایران در دهه ۵۰ تا ایستادگی و روشن‌گری در فتنه‌های اخیر 📆 در حاشیه مراسم اربعین شهادت؛ حوالی خیابان کشوردوست، مقتل حضرت آیت‌الله‌ شهید خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه. ۱۴۰۵/۱/۲۰ 🏴 #بعثت_خون 🖥 Farsi.Khamenei.ir

#عکس_نوشت @noghte_pargar

🔴 کجا پول میدن، به ما هم بدین😄 ببینید اینترنشنال چجوری مخاطبان خودش رو گاو فرض کرده که میگه به کسایی‌که تو تجمع شرکت می‌کنن شبی ۲ میلیون میدن! پی نوشت:دروغ که حناق نیست تو گلوت گیر کنه به روایت تصویر🦦 @noghte_pargar

عاشورا دروغ نبود. حتماً کسی آنقدر سنگ‌دل بوده که بچه‌ی چندماهه را جلوی چشم پدر و مادرش بکشد. ما تاریخ را ندیده بودیم قبول. این روزها و شب‌ها را چه؟ کسی هست که چشم داشته باشد و ندیده باشد؟ این عصرِ عاشورای ایران را چه می‌گویی؟ دروغ نبود که نوه‌ی رسول خدا با خانواده‌اش به میدان آمد و با عزیزانش شهید شد. خامنه‌ای هم در بیت رهبری با خانواده‌اش بود، نه؟ من نمی‌گویم در سپاه حسین باشی یا یزید. اما تو را به خدا تماشاچی نباش، ساکت نباش! میانه نایست! اگر فارسی حرف می‌زنی، اگر تو هم مثل ما زیر بمباران بوده‌ای، پس حتماً صدای قهقهه‌ی جنگنده‌ را شنیده‌ای که شبیه به هلهله‌ی کوفیان بوده است! کوفه اگر نبوده‌ای اینجا که هستی؟ تو سکوت دنیا را اگر شنیده‌ای ساکت نباش! پرچم را به دست بگیر و غرور را، شرف را، در هوا به اهتزاز در بیاور! خاک وطنت خون دیده، از نوزاد چندماهه تا دسته‌گل‌های جوان، از مرد تا پیرمردِ هشتاد ساله! درست مثل خون‌های بر زمین‌ریخته‌ی عاشورا. خون امروز جلوی چشمانت را اگر نگرفته باشد، به خدا دیگر هیچ‌چیز نخواهی دید! مثل دنیا که ما را نمی‌بیند. ما و رنج‌هایمان را. ما و پیروزی‌هایمان را.. عکس: پوریا ترابی متن: سید مصطفی موسوی @noghte_pargar