#امام_حسین_ع_مدح_و_ولادت #بحر_طویل زمین درگیر تکرار و زمینی‌ها گرفتار و به فکر کار و بار و نان درآوردن چه دشوار و شباهنگام مرد از درد سختی‌هاش بیدار و یکی درگیر تیمار و یکی در خانه بیمار و یکی در فکر بازار و یکی غرق است در افکار بسیار و خلاصه که همه از غصه سرشار و همه چشم‌انتظار و بیقرار و کاش باشد یک نفر یار و... خبر آمد خبر آمد خبر در صدر اخبار و همه اکنون خبردار و رسید آن که شده بر دردها غالب حسین بن علی بن ابی‌طالب ..... حسینِ لحظه‌های دل‌پریشانی حسینِ روزهای سخت و بحرانی حسینِ کارگرهای شب سرد زمستانی حسینِ مردمِ زحمتکشِ تهرانی و کرد و عرب، ترک و بلوچ و فارس، گیلانی، خراسانی، لرستانی حسینِ لقمه‌های پاک باباهای ایرانی حسینِ لای‌لای مادران در موقع گهواره‌جنبانی حسینِ شعرهای جودی و عمان سامانی حسینِ سوز و آه سازگار و لحن انسانی حسینِ آن جوان پاک و باتقوای کرمانی که آخر می‌شود قاسم سلیمانی حسینِ گریه در شب‌های ظلمانی حسینِ سجده‌های ناب طولانی حسینِ اشکِ پنهانی حسینِ رزم طوفانی حسینِ غیرتِ سوری و لبنانی حسینِ رمز موشک‌های طهرانی حسینی‌ که‌ به‌ وقتش‌ خاک‌ خواهد کرد صهیون‌ را به‌ آسانی حسینِ تیرهای سمت سفیانی حسینِ صبحِ عرفانی همان صبحی که تکیه می‌زند بر کعبه آن آقای نورانی حسینی که دو عالم را شده صاحب حسین بن علی بن ابی‌طالب ✍ #حمید_رمی 📝 #اشعار_آیینی_حسینیه‌ |

#حضرت_عباس_ع_مدح_و_ولادت باز فلک آینه‌بندان شده جلوه‌ی آسمان دوچندان شده ماه، ستاره‌ریز و شادان شده مهر، زرافشان شده، خندان شده فضای نُه فلک چراغانی است که در مدینه باز مهمانی است مژده کنون به باغبان آمده بهار سوی بوستان آمده یک گل حیدری‌نشان آمده ماه بنی‌هاشمیان آمده چهره‌ی این قمر بسی دیدنی‌ست بوسه ز رخساره‌ی او چیدنی‌ست شمیم نابش به فضا پخش شد به همره باد صبا پخش شد عطر حضورش همه‌جا پخش شد فروغ نورش به سما پخش شد فضا از او زینت دیگر گرفت فلک از او جلوه و زیور گرفت ام‌بنین شاد ز میلاد اوست محو جلالت خداداد اوست ادب نشانه‌ای ز اولاد اوست عشق و شرف مایه‌ی بنیاد اوست محو جمال حق‌پرستش علی‌ست بوسه‌زن چهره و دستش علی‌ست صبا که بوسه بر گل یاس زد دوباره دم ز شور و احساس زد علی دم از لحظه‌ی حساس زد بوسه به بازوان عباس زد خواست بگوید گل بی‌خار اوست به عرصه‌ی عشق، علمدار اوست گفت که نور هر دوعینم تویی زینت من تویی و زینم تویی فروغ نور مشرقینم تویی گفت که حمزة‌الحسینم تویی ساقی لب‌تشنه، لب علقمه تو را صدا زند "پسر" فاطمه حسن فروغ ماه عباس شد حسین جلوه‌گاه عباس شد علی چراغ راه عباس شد نگاه در نگاه عباس شد نور خدا به چشم عباس دید درون گنجینه‌اش الماس دید زمان، زمانه‌ی ابوالفضل بود به لب ترانه‌ی ابوالفضل بود علم به شانه‌ی ابوالفضل بود فضل، نشانه‌ی ابوالفضل بود لطف و کرم، نشانه‌ی جود اوست چشم همه به جود مشهود اوست نام ابوالفضل چنان زمزم است به زخم سینه‌های ما مرهم است کسی که فخر عالم و آدم است باب حوائج همه عالم است عقده‌گشای عقده‌های گلوست نگاه هر که درد دارد به اوست دل مرا پُر از نوا کرده است غرق نوای نینوا کرده است معطر از عطر دعا کرده است هوایی کرب‌وبلا کرده است باز عطایی به «وفایی» ببخش صله به او کرب‌وبلایی ببخش ✍ #سیدهاشم_وفایی 📝 #اشعار_آیینی_حسینیه‌ |

#حضرت_عباس_ع_مدح #حضرت_عباس_ع_مدح_و_شهادت ای دل بیا قدر دقایق را بدانیم از عبد صالح با اباصالح بخوانیم وقتی «بِنَفسی اَنت» می‌گوید امامش ما عاجزیم از درک و توصیف مقامش در سایۀ خورشید تابان است این ماه سبقت گرفت از عالمی با «صِبغَةُ الله‌» مانند بدریون به قرآن می‌درخشد ماهی که در بزم شهیدان می‌درخشد قرآن ناطق ذاکر مدح و ثنایش گفتار صادق شاهد صدق و وفایش میثاق محکم بسته با «ما عاهَدوا الله» او دست داده، دست بیعت با يدالله عهدی که او بسته به امضای حسین است او سورۀ «اِنّا فَتَحنا»ی حسین است در هر دعای دست او شوق وداع است تصویری از «هَب لی کَمالَ الاِنقِطاع» است اسماء حسنای الهی در ضمیرش «فَاللّهُ خَیرٌ حافِظاً» جوشن‌کبیرش شمشیر او مصداق «اَنزَلنَا الحَدید» است در هجمۀ دشمن «اُولی بَاسٍ شَدید» است عباس در میدان علمدار حسین است در خیمه اما دلخوشی زینبین است هفت آسمان بر خاک او سر می‌گذارد صاحب‌زمان با روضۀ او انس دارد عباس یعنی ماه‌صورت، مهرسیرت عباس یعنی اسوۀ صبر و بصیرت والله در توصیف قدرش ناتوانیم باید به ذکر فضل او قرآن بخوانیم او بهتر از اصحاب طالوت امتحان داد در نهر آب اوج مروت را نشان داد در پیچ و تاب موج‌ها بی‌تاب‌تر گشت موسی شد اما تشنه‌لب از آب برگشت «اِنَّ مَعی رَبّی سَیَهدین» باور اوست تنها «جُنوداً لَم تَرَوها» یاور اوست او را نماد «اَنتُمُ الاَعلَون» دیدیم در هر زمان غالب به هر فرعون دیدیم همچون کلیم الله اعجاز آفریده‌ست اما ید بیضای او دست بریده‌ست دستی که دارد منزلت از «اَنزَلَ الله» بر فضل او داده شهادت فضل الله دستی که در کرببلا دارد مقامی دستی که دارد نغمۀ «اِنّی اُحامی» دستی که با او پرچم توحید بالاست دستی که تا فتح نهایی یاور ماست دستی که تسکینی‌ست بر دل‌واپسی‌ها دستی که از آن می‌دمد فیض مسیحا دستی که دست قدرت پروردگار است دستی که در چشمان ظالم ذوالفقار است دستی که در رفعت مقام او مصلاست دستی که با او عطر تسبیحات زهراست دستی که زیر سایۀ آن کشور ماست دستی که عمری دستگیر رهبر ماست اکنون که غرق نور کشتی نجاتیم حالا که گرم صحبت نیل و فراتیم ما از فرات آهنگ رود نیل داریم ما عزم نابودی اسرائیل داریم ما فاتح دیروز و امروز نبردیم تا با اباالفضلیم، پیروز نبردیم ما تا ابد دین خدا را پاس‌داریم این درس را از مکتب عباس داریم در معنی عباس اسراری نهفته‌ست در ابجد این نام صد حرف نگفته‌ست عباس در ابجد، همان «باب حسین» است والله او باب نجات عالمین است این ماه با خورشید زد بر قلب اعدا آری قیامت کرد «مَثنی و فُرادا» اتمام حجت کرد با آن قوم گمراه فریاد زد یا قوم «اَجیبوا داعیَ الله» «قَد ضاقَ صَدری» گفت با اشک چکیده وا کرد از کارش گره دست بریده تا بر زمین افتاد مادر را صدا زد از حنجر تشنه برادر را صدا زد یک چشم ثارالله بر عباس، خون‌بار چشمی دگر بر خیمه‌های بی علمدار با آستینش می‌گرفت اشک از دو دیده برگشت سوی خیمه با قد خمیده ✍ #سیدمحمدرضا_یعقوبی_آل 📝 #اشعار_آیینی_حسینیه‌

🌷 اهمیت مراقبه و بسم الله قبل از هر کار. ✅ معنای حقیقی بسم_الله ╭─🌱🔥────• │ 𝐉𝐨𝐢𝐧➴ ╰➛ https://eitaa.com/Labikmahdi