از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم.
دیگه نه توان آدمهای بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطهی انسانی نصفه و نیمه…
نداشتن خیلی از چیزا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدمها!
لَبخندت کوヅ
دوست صمیمی واقعا نجات دهنده است، یه نیم ساعت غیبت سنگین میکنی و دیگه دلت نمیخواد خودتو بکشی=))✨🍂 |ن
داستان این عکس اینه که دوستم صبح زنگ زده میگه ظهر میای خونمون؟ میگم نه مامانم غذا درست کرده باید برم خونه میگه ایشالا غذا ابگوشت داشته باشید بیای پیشم (از ابگوشت متنفرم) رسیدم خونه گفتم مامان غذا چیه و در عین ناباوری آبگوشت بوددددد😂
اصن یعنی چیییی؟
هیچی دیگه ماشینو روشن کردم گفتم بای بای ما رفیتم
سخت است، ولی تو باید حالت خوب بشود...
تو باید از دلِ این اندوهِ زمینگیرکننده، خودت را بیرون بکشی، دوباره بلند شوی و روی پای خودت بایستی و تمام مسیرهای نرفته را بروی و تمام کارهای نکرده را بکنی و قوی باشی و نشکنی و نیاز به هیچکس نداشتهباشی.
سخت است ولی تو باید تنهایی از پسِ همه چیز بربیایی و همه چیز را درست کنی، تنهایی با سپاه مشکلاتت بجنگی و تنهایی پیروز شوی.
تو نمیدانی چه لذتی دارد آدمی قهرمان زندگی خودش باشد و خودش برای مشکلات و رنجهای خودش کافی باشد و از هیچکسی هیچ انتظاری نداشتهباشد!🫀🦩
|نرگس صرافیان طوفان|