حد اعلای ادب را من رعایت کرده ام " تا نشستی در دلم " از " خویشتن برخاستم " سعدی @Nabzghalam

‏- كيف بَنَيت نفسك ‏+جرحاً على جرح ! ‏- چگونه خودت را ساختی ؟ ‏+زخم به زخم ! #محمود_درويش @Nabzghalam

فصل عوض می‌شود جای آلو راخرمالو می‌گیرد ولی جای دلتنگی را دلتنگی.... @Nabzghalam

در طلوع روز از باغچه زندگی بزرگترین و زیباترین گلهای لبخند را بچین تا به هر کسی که به تو سلام کرد شاخه گلی هدیه کنی باور کن لبخند #شنبه ها ، می تواند کاری کند تابلو هفته تان، مثل خورشید تابناک باشد. @Nabzghalam

دلتنگ برف مشهديم و باران کربلا آیا شود گوشه چشمی به قلب ما... #بداهه @Nabzghalam

عشق يعنی غزلِ رفتنش آغاز كنی به تهِ مصرعِ اول نرسی، برگردد!😍 @Nabzghalam

🔴 قدرت طبع شعر ملک الشعرا 🔸می‌گویند روزی ملک‌الشعرای بهار، شاعر معروف در مجلسی نشسته بود و حضار برای آزمایش طبع شعر او چهار کلمه را انتخاب کردند تا وی آنها را در یک رباعی بیاورد. کلمات انتخابی عبارت بودند از خروس، انگور، درفش و سنگ. 🔹ملک‌الشعرای بهار گفت: ▪️برخاست خروسِ صبح برخیز ای دوست ▪️ز انگور بگیر خون و دِه در رگ و پوست ▫️عشق من و تو قصه مشت است و درفش ▫️جور تو و دل صحبت سنگ است و سبوست 🔸جوانی خام که در مجلس حاضر بود گفت: این کلمات با تبانی قبلی انتخاب شده‌اند. اگر راست می‌گویید، من چهار کلمه انتخاب می‌کنم و شما آنها را در یک رباعی بیاورید، سپس این چهار کلمه را انتخاب کرد آئینه، ارّه، کفش و غوره. بدیهی است آوردن این کلمات دور از ذهن در یک رباعی ساده نبود، ملک‌الشعرا اینگونه سرود: ▫️چون آینه نور خیز گشتی، احسنت ▫️چون ارّه به خلق تیز گشتی، احسنت ▪️در کفش ادیبان جهان، کردی پای ▪️غوره نشده مَویز گشتی، احسنت @Nabzghalam

بیا و کمی عاشقم باش🌷 به خاطر خودم نمی‌گویم... حیف است، پائیز هدر می‌رود! 👤 طاهره اباذری @Nabzghalam

حالم چو دلیری است که از بخت بد خویش در لشگر دشمن پسری داشته باشد! @Nabzghalam

از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم... @Nabzghalam

محو چشمان تو بودم که به دام افتادم صید را زنده گرفتی و به کشتن دادی @Nabzghalam