- گهی گریان گهی خندان ، گهی عاقل‌تر از عاقل گهی نادان‌تر از نادان ، گهی در اوجِ این امکان ؛ گهی سرمستِ یک رؤیا ، گهی دل‌بستهٔ پایان گهی آرام و دل‌گرمم ! گهی طوفانِ بی‌سامان گهی نزدیکِ خود هستم ، گهی گم می‌شوم در جان ؛ گهی مغرورِ پیروزی ، گهی سرشارِ از خسران گهی دل‌بسته‌ی بودن ، گهی بی‌تابِ این زندان گهی مِهری به هر چهره ، گهی بیزار از انسان .. گهی هم‌صحبتِ خورشید گهی هم‌خانه‌ی باران ؛ میانِ این‌همه چرخش میانِ این‌همه دوران ، فهمیدم آدمی یعنی مسیرِ ناتمامِ جان : ) نه این خندان ، نه آن گریان نه دیروز و نه فرداها ؛ خودِ [ رفتن ] خودِ [ شدن ] ، شد تمامِ معنیِ انسان *

فردا از ۱ ِمردادم براتووون میگم *

برا تجمعاتت حتی شده ی ِساعت برید انقلاب *

فیلم و عکسم بگیریدد حتما ؛ ك اگر دیگه نتونستید بریدد ، یادگاری بمونه و برید ببینید ُ یاد اون روز بیوفتیدد *

*

امروز ۳ ِمرداد ِ۱۴۰۵ ، از طرف مسجدمون صب ساعت ۹ پاشدیم رفتیم حرم حضرت عبدالعظیم "ع" ؛ مراسم بود واس ِنوجوانای آرمانی * آقای محمدی‌پناه و عراقی و چن تا گروه سرود اومده بودن . خولاصه ك جاتون خالی *