پرسیدم رها کردن سخت بود؟
گفت نه به اندازهی نگه داشتنِ چیزی که واقعی نبود...:)
صد هزاران بیت خواندم مو به مو از سو به سو هیچ دیوانی ندارد
شعر چشمان تو را...
پرسید، “وقتی غمگینی چطور میخندی؟”
گفتم،به کسانی که دوستشان دارم فکر میکنم.
به لبخندشان، به نگاهشان، به صدایشان.