اگرچه خسته‌ام از درد بی‌کران خودم رها کنید مرا با غم نهان خودم..

به دشمنان قسم خورده، احتیاجی نیست که دشنه می‌خورم از دست دوستان خودم

چو رنج بوده فقط سهمم از جهان شما خوشا به کنج اتاقم، خوشا جهان خودم..

که کیمیای سعادت، سکوت بود، سکوت چه زخم‌ها که نخوردم من از زبان خودم

شراب نیز به دردم نمی‌دهد تسکین مگر که زهر بریزم به استکان خودم

اگر که مرگ فقط چاره‌ی من است، چه باک؟ به مرگ خویش کنون راضی‌ام، به جان خودم :)

• سجاد رشیدپور.

بمونه.

پا شید بریم کهکلویه و بویراحمد. اینجوری نمیشه.

3:11

این بیت رو برا مامانم خوندم: من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای من‌اند همین که مصراع دوم رو خوندم مامانم گفت اوووه. گفتم آرررره :))))) چون کلا خونواده‌ی عزیزم به شعر و ادبیات واکنشی نشون نمیدن و اهمیتی نداره براشون‌. ولی از این بیت خوشش اومد.🥲😂