ای‌خدا روز های دشواری‌ست غم گرفته تمامِ دنیا را . . . مـا به سـویـت پـناه آوردیـم، جانِ مهدی نگاه کن ما را..! ... سربه‌زیر آمدیم و شرمنده ناله و اشک و آه آوردیم ای طبیبِ همه مریضی‌ها ! سرطانِ گناه آوردیم . . . ... بینِ آشفتگیِ این عالم، خواستی تا که امتحان بشویم ما ولی آمدیم اینجا که بیمه‌ی صاحب‌الزمان بشویم... ... یک بلا آمده‌ست و این نوکر دیگر آن یارِ غیرتیِ تو نیست آه آقا ببخش! هیچ کسی، نگرانِ سلامتیِ تو نیست... ... اولین آرزوی ما فرج است کاشکی صاحب‌الزمان برسد دست و پا می‌زنیم بین گناه کاش مهدی به دادمان برسد.. ... پسرِفاطمه! ببخش ولی تو خودت از خدا تمنا کن! ما بعید است مَردِ راه شویم، راهِ برگشت را خودت وا کن! ... پسرِ مهزیار می‌داند . . . ماجرا های غربتت کم نیست بین ما مردمی که می‌بینی سیصدو‌سیزده‌نفر هم نیست! ... روزِ برگشتنِ تو دیدنی است به‌خدا روزِ خوش رسیدنی‌ است و به قدر هزاروسیصد سال حرف های دلت شنیدنی است.. ... ما سر وعده آمدیم عزیز! پس شما هم ثواب کن آقا روزِ خوبِ قرار، روز ظهور روی ما هم حساب کن آقا..💔 ... "مجیدتال"