بچها خوابام دارن از ماتریکس خیلی بیش از اندازه خارج میشن.

حالا خواب لیونل و سید کاظم روح بخش مهم نیست بیاید آهی که مارتین از ته دل کشید رو ببینید (که بعد بلا شد خورد تو سر برلین).

آدمای کمی هستن که بتونن قشنگ فیلم ببینن. یعمی هی روش ایراد نذارن، هی نگن این چرا رفت با این، این چرا فلان کارو کرد، این چرا مرد. با داستان پیش برن. قبول کنن فیلم رو. هی مخالفت نکنن، هی چرا چرا نکنن. اینطور آدما از فیلم لذت میبرن. و واقعا من خودم آدمی نیستم که اینجوری بتونم فیلم ببینم. و نمیتونم از فیلم لذت ببرم. با این آدما خیلی خوش میگذره که فیلم ببینی. واقعا آدمای جالبین.

به کارگردان فحش نمیدن (من فحش میدم). به نویسنده فحش نمیدن (من واقعا فحش میدم).

جدی میگم این قضیه خیلی ناراحت کننده تر از اون. چیزیه که فکر می‌کنید.

امکان نداره دو نفر تصمیم بگیرن با موتور یه قاره رو بگردن. همون لحظه من و برادر:

وای خدایمن با موتور بیشتر از دوستش حرف میزنه (منم همینطور)