آدم به تنهایی عادت میکنه، یا بهتره بگم تنهایی دوره اش میکنه بدون اینکه بفهمه، یه روز به خودت میای میبینی آدمشم هستا ولی تو نیستی، تو ترجیح میدی بمونی تو همون غار دربسته خودت و گذران عمر ببینی، و خب وقتی به این مرحله میرسی هیچکاری نمیتونی بکنی، فقط باید روزی سه وعده خاک بریزی تو سرت.

شب دل کندنت می‌پرسم آیا باز می‌گردی؟ جوابت هرچه باشد بر سوال خویش می‌گریم...

_

مغزم رو از دست دادم

خدایا من هی نمیخوام خودکشی کنم هی تو بهم راه نشون میدیا

شوهرعمه‌ام بهم گفت تولدت مبارک. گفتم ممنون. گفت ایشالا صد و بیست سال عمر کنی. دانیال گفت صد و بیست سال خیلیه. ریحانه خندید. دانیال گفت پنجاهم خوبه. من گفتم به بیستم راضیم. شوهرعمه گفت من که میخوام صد و بیست سال عمر کنم...

دعای زنده ماندن چیست وقتی عشق با ما نیست؟ خداوندا! دعای دوستان را بی‌اثر گردان

اینو تو راه به سمت مرز، پارسال گرفتم.

ماکه نمیخوابیم ولی شب شماکه میخوابی بخیر.