و تازه سوار اتوبوسی به سمت مرز

لعنتی

شبای دیگه این ساعت باید حواسم میبود آروم قهقهه بزنم بابام نفهمه بیدارم

درهرصورت درسته خیلی غر میزنیم ولی راضی

یه روز صبح تو از خواب بیدار میشی و با خودت زمزمه میکنی چرا دیشب خودکشی نکردم.

درهرصورت

ربطی نداره

من هنوزم قرار نیست اینارو پاک کنم.

اگه هادی ای این پیامو بخون اگرنه به تو مربوط نیست فکر نمی‌کنم این پیام به دستت برسه ولی شاید هنوز اینجارو چک کنی. بدون آدم خوبی هستی و نمیدونم تا پس فردا زنده ام که تولدت رو تبریک بگم یا نه. دروغ چرا، یه مدتی ازت خوشم نمیومد. به دلایل نامعلوم. ولی الان واقعا میگم هیچ خصومتی باهات ندارم. ببخشید اگر باعث شدم احساس ناراحتی کنی (اگرچه فکر میکنم به شخصه هیچ تاثیری توی زندگیت نداشتم و برات مهم نیستم). خلاصه که یه سال دیگه از این عمر کوفتی تموم شد. نمیدونم، ولی برای من نسبتا کوفتی بود. خلاصه که سرت رو درد نیارم، تجربه هات بیشتر شد. آدم جالبی هستی، جالب بمون. فکر کنم مامانم بهت افتخار میکنه. مامانم دوستت داشت. من رو ببخش بابت تمام کار های کرده و نکرده. فکر می‌کنم از من متنفری، توام فکر میکنی ازت متنفرم. دو طرفه است، ولی احساس تو غلطه. احتمالا با رایة‌الهدی بیای کربلا، ولی اگه نیومدی هم من عوضت اینجام. توام اگر آقای کاظمی نسب رو دیدی، سلام برسون. درهرصورت، اگر مطمئن بودم این پیام رو میخونی یه جور دیگه می‌نوشتم. تولدت مبارک.

بابت تمام شوخی های بی‌جام هم عذر میخوام. آدم جوگیریم. درست نیستم.

بچها جون قول میدم واقعا به یاد همتون باشم. قول انگشتی.