آیس ماهیانو

دزنزنَنمسکشک

🥰

ععععشق گاهی تو نگاه آدما جا نمیشه بعضیا با گریه کردن، دلشون وا نمیشههه بعضیا مثل تو، آغوش و غزل نمیدونن عشششققق گاهیم دوای بعضی دردا نمیشهه

لئو، هنوز بابت کاری که با کنسر کردی باید عذرخواهی کنی.

لئو میدونم نمیدونی با توام پس برو چک کن بفهم ماه مرداد لئوعه و به خودت بگیر.

–

تو داری هویت من رو با خودت حمل میکنی.

امشب، توی جاده قبل اینکه از خواب بیهوش شم یه لحظه برام سوال شد "عشق چیه؟". عشق همون دوست داشتن بیشت از اندازه آدماست؟ اینکه اونارو انقدر دوست داشته باشی که حاضری جونت رو بدی تا یه لحظه غمشون رو نبینی؟ با خودم گفتم نه. این نیست. چون اگه اینجوری باشه من عاشق همه آدمای دنیام. شاید عشق برای کسیه که ازش خسته نمیشی؟ نه نه. شاید عشق برای کسیه که حتی وقتی ازش خسته شدی هم دوستش داری؟ حتی وقتی روانیت کرد، تریاکیت کرد، معتادت کرد هم دوستش داشته باشی؟ حتی وقتی ازش انقدر عصبانی ای که دلت میخواد با چاقو بزنیش و دل و روده‌اش رو پخش زمین کنی هم دوستش داری؟ اممم... نه.. اینم نیست. اینمن فکر میکنم این نوع عشق برای اعضای خانواده است. اونایی که هرکار کنی هم دوستشون داری، هر کار کنن هم دوستشون داری. فکر نمی‌کنم این فقط یسری احساسات باشه، این برمی‌گرده به وجود آدم که از خانواده‌اشه. میدونید چی میگم.. شاید عشق یعنی وقتی بهش نگاه میکنی قلبت یه جور دیگه بزنه. وقتی بهش فکر میکنی لبخند برگرده به صورتت. اما نه. این عشق حتما در یک آدم خلاصه نمیشه. خیلی اوقات این عشق به تابلو هاست، به آهنگ ها. به خیلی چیزها.

با خودم گفتم کاش روم میشد، از بعضی آدما بپرسم به نظرتون عشق چیه. از بابا، بابابزرگ، آقای غلامی، هادی، فلانی و فلانی. با خودم گفتم شاید ازشون بپرسم بابا اصلا جوابمو نده. بابابزرگ خیلی خلاصه بهم میگه. شاید بگه دوست داشتن. هادی نمیدونم، نمیتونم که بدونم چی میگه. بعد حوس زدم که فلانی دروغ میگه، تمام چیزایی که تو فیلما دیده رو بیان میکنه. اما وقتی به فلانی رسیدم یه لحظه با خودم فکر کردم. گفتم فلانی به نظرت عشق چیه؟ یکم فکر کرد و گفت اینکه کسی رو پیدا کنی که از بودنش خوشحال باشی، از اینکه کنار توعه، از اینکه تو کنار اونی. اینکه بتونی خوشحالی رو درون یه فرد پیدا کنی. فلانی جوابش من رو به فکر فرو برد.

نمیدونم. شاید حق با فلانیه. شاید عشق پیدا کردن خوشحالیه. پیدا کردن خوشحالی درون یک آدم.