برای ZaHra لحظات نمی‌گذرند. گویی هر ثانیه چند دقیقه و هر دقیقه چند روز و هر روز چند سال... گویی صد سال است بی‌کس و تنها مانده‌ام. صد سال است دلم گرفته - صد سال است بغض در گلو دارم.

برای آدم عادی دوست دارم اگر دیدمت بیام بغلت. اگر بغلت کردم، گریه کنم. اگر گریه کردم، بغلم کنی. اگر بغلم کنی، میمیرم.

برای مشترک مورد نظر از خودم ناراحتم. هیچ‌گونه استقلال و صورت تصمیم‌گیری ندارم. نمی‌توانم تنها بمانم و بعد ادعا هم دارم.

برای NK بهت حق میدم. تو یک آدم عادی هستی و این معمولیه که اینجوری باشه. من معمولی و عادی و هر کوفت و زهرمار دیگه‌ای نیستم. مشکل از منه، نه تو.

برای سبزی خانوم امروز بیش از همه دلم برای شما تنگ شده است. با هر حرکتی که انجام می‌دهم یاد شما می‌افتم. طرز نشستنم، ذکر ها، نماز و کتاب ها امروز بیش از همه مرا یاد شما می‌اندازد.

برای INFP از زندگیم، کاملا ناامید بودم. تا وقتی به راهیان آمدم و در آن سفر چند روزه، شما را دیدم. راوی های دیگر را دیدم. مدیر کاروان را دیدم. شهدا! من شهدا را دیدم. و فهمیدم هنوز آدم هایی وجود دارند که از شدت خوب بودنشان می‌توان به اینکه انسان بیدار و هشیار است شک کند.

برای Hoda اگر حال شما را ببینم هیچ کار نمی‌کنم. همانطور که می‌دانید دیوانه‌ام دیگر. مشکلات روحی و جسمی دارم. مغزم عیب دارد. انگار برای هیچ آفریده شده‌ام. نمی‌دانم. من هیچ‌چیز نمی‌دانم.

برای زیرزمین چطور حال که دوستم داری باید عاشقت باشم؟ همه عشق مرا با این اشتباه که فکر می‌کنی لیاقت دوست‌داشته شدن از طرف من را نداری، سوزاندی. حال من ماندم و آن عشق قدیمی که دیگر نیست. دیگر نمی‌دانم چطور عاشق باشم.

برای نیایش هرچه هست، می‌دانم باید محبت شما را از دلم بیرون کمک و این را هم می‌دانم که آن‌قدر پر قدرت نیستم که بتوانم این کار را انجام دهم. پس از خدا می‌خواهم مقدار محبتی که در دلم از شما دارم را به خودش اختصاص داده و بیشترش کند. بعدش هم دلم به حال خودم می‌سوزد و همین!

برای آبی قرمز می‌خواهم از همه رها شوم و فقط به سوی تو بیایم. می‌خواهم فقط با تو باشم. نمی‌خواهم با چشمانم چیز دیگری جز تو را ببینم. نمی‌خواهم جز تو را بشنوم. نمی‌خواهم با چشمانم جز تو بگویم. می‌خواهم تمام من تو باشی تو. می‌خواهم به تو نزدیک باشم. می‌خواهم تو همه و تنها کسم باشی. من فقط تو را می‌خواهم.

برای Avat همه‌اش تقصیر خودم است. می‌دانستم اعتماد کردن اشتباه است. نباید به تو نیز اعتماد می‌کردم. همه چیزی که می‌ترسیدم را بر سرم آوردی. تقصیر تو نیست، تو نیت خیرخواهی داشتی و این من بودم که مشکل اعتماد داشتم.

برای نادرشیفته سهراب، من دلم خیلی برایت تنگ شده. دلم برای گل‌های آفتابگردانی که برایم می‌آوردی، برای لبخند ها و برای آغوشت، برای همه و همه تنگ شده. تنها تو بودی که مرا درک می‌کردی و فکر نمی‌کردی دیوانه‌ام.