احساس می‌کنم هیچی از مفاهیم این دنیا نمی‌دونم. فقط می‌دونم که هستن، فقط می‌دونم که اینجوریه. نمی‌دونم چرا، و اصلا چرا باید چرایی وجود داشته باشه؟ آیا واقعا باید وجود داشته باشه؟ نمی‌دونم شایدم همینجوری باید به فرض طبیعت تکیه کرد و گفت که اینجوری هست تا باشه

لعنت.

ترکیب علیون و مهدی رسولی رو میتونم بابتش گریه کنم جدی.

و میدونید آره. جفتش دست من نبوده و نیست و نخواهد بود. چه ناامید شدن آدما از من و چه اون دوست داشتنه. هرچند من عامل تاثیر گذاری ام توی اتفاق افتادنشون،اما واقعا هیچکدوم به طور کامل دست من نیست و باز همینجا هم اون عشق رو میبینم

مهدی رسولی رو روشن و تاریک کنید بخندیم.

یادش بخیر یه زمانی میخوابیدم

الصلاة الصلاة