اینکه آقای کاظمی نسب هم یزدی صحبت میکنن هنوز برام قابل هضم نیست.

نکته‌ای که راجع بهش وجود داره اینه که خب معمولا توقعی که از یه شعر می‌ره، بیانِ یه چیز بزرگه. مثل یه آرزو، یه آرمان یا یه مفهوم عمیق یا چیزی که شاعر توی زندگیش آرزوشو داره. مثلا ممکنه یه شاعری که توی شهر زندگی میکنه توی شعراش عناصر زندگی روستایی و توصیفش دیده بشه و درواقع اون شاعر بیشتر میاد با شعرش زندگی آرمانیش رو به تصویر می‌کشه؛ یا حداقل آرمان‌هاشو. مثلا وقتی بخواد از عشق بنویسه بهش پر و بال می‌ده و فضایی و بزرگش می‌کنه؛ طوری که ممکنه برای مخاطب ناآشنا و زیادی عمیق باشه. اصلا شاید همینه که شعر رو شعر می‌کنه. امااا

مشکل اینجاست اون بامزه تره💔

من از خودم میترسم (تاریخچه هوش مصنوعیه)

تایم واسه علیون💘

رضایت مشتری علیون @Aliyoon_2 :

:))))))))

یادم نمیکنی و ز یادم نمیروی یادت بخیر یار فراموووش کار من

مرا از خود رها کردی و بال پر زدن دادی اگر این است آزادی مرا بی بال و پر گردان💔💔💔💔💔

I hate goodbye.