می دانید من مجبورم سالگرد رویا های خود را جشن بگیرم ، سالگرد انچه را که زمانی برایم دلچسب بود ، اما در واقع هرگز وجود نداشت ، زیرا که این جشن یادآور رویاپردازی های بی معنی و هم گونه گذشته است،رویا های احمقانه ای که دیگر وجود ندارند، زیرا چیزی ندارم که جایگزین انها کنم . شب های روشن / داستایفسکی

—

‌محبوب آن نیست که در خوشی بیاید، محبوب آن است که در سختی حضور داشته باشد.

—این افتضاحه؛)

غریزه جمعی کشتار احساس مسؤلیت را از بین برده بود؛ ادم خواران / ژان تولی

—

هیچ کس نمی داند ان روز چه قدر گریه کردی،اما خدا می داند.

—

ماموریت الن به پایان رسیده بود ، او خودش را رها کرد. مغازه خودکشی/ ژان تولی

—:))

کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می‌رسد، از یاد نبری شانه‌ای در کار نیست، و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی. زیرا رنج تنهاست، و رنجور تنهاتر.

—