بعضی وقتا از خودم میترسم؛
وقتی میبینم دوساعته یهجا نشستم و اندازهی دوسال با خودم تو سرم حرف زدم .
و حالا ، همه چیز ناپدید شده است . وقتی یاد ان روزها می افتم انگار زندگی ام در خواب گذشته است ، خوابی که در جریان آن هر چه در دنیا زییا و غیر معمول بود خراب شده بود،
ویران شده بود . من هرگز به نانتوکت بر نگشتم . اما ایا وسوسه ی این خواب هنوز وجود دارد ؟
—پاوانا / ژان ماری گوستاو لو کلزیو
حتی اگر بدانم
فردا جهان نابود میشود،
باز هم درخت سیبم را
خواهم کاشت...
— مارتین لوتر کینگ