،من شدم معتاد تنهایی، نه کسی میاد دیگه نه من میرم جایی ساکتم، بی حوصله ام ، سردم از بس که مونده تو دلم یه حرفایی.

اینجا، من با دو مدل آدم زندگی می کنم : آدم هایی که هیچ شانسی برای برگشت به جامعه ندارن و اونایی که درمان شدن اما ترجیح می دن به جای مواجه شدن با مسؤلیت های زندگی ، تظاهر به دیوانگی کنن. - ورونیکا تصمیم می گیرد بمیرد/پائولو کوئیلو

—

ای که گفتی عشق را از یادبردن سخت نیست، عشق را شاید، ولی هرگز مرا نشناختی .

— ...

بزرگترین منبع رنج های ما دروغ هایی است که به خودمان می گوییم . — بدن فراموش نمی کند/بسل ون در کولک

—

حقیقت همیشه تلخ است، اما آزادی‌بخش.

—

هیچ‌وقت زندگی‌رو جدی نگیر،چون ازش زنده بیرون نمیری. —البرت‌هوبارد

—

,نگاه های قشنگ، دروغای بزرگ چه زیبا .♧