Hell yeah.

سلام فندقکا

می‌خوام برای چند دقیقه هم که شده باهم روراست باشیم

1. وانمود کردن به اینکه سرتون شلوغه شمارو شاید جذاب و پر مشغله نشون بده، اما وقتی توی زندگی این آدم نیستید به چه درد میخوره؟ 2. کسی که سرش شلوغه یا ناراحته می‌تونه دو تا ایموجی بزاره آخر تکست‌ش، کار سختی که نیست. ما خودمون ذاتأ میخوایم که بقیه بفهمن حالمون خوب نیست. 3. طبق حرفی که ممبر‌ عزیز زد، « کسی که عاشقه یا اهمیت میده، پیگیره.» شده من مریض باشم اما بازم به بقیه روحیه بدم و باهاشون بخندم. (این تعریف از خود نیست، یک مثال عه.) 4. فضای مجازی یه دوپامین پوچ به حساب میاد؛ زود تموم میشه و شما حسرت می‌خورید که چرا از زمان‌تون‌ خوب استفاده نکردید. 5. کسی که با ترند شدن « رمان/ کتاب» کتابخون شده، فیک یا پیک‌می نیست. اون فقط داره یه کار مثبت رو شروع می‌کنه. 6. دوستای واقعی به شما هشدار میدن، واقع بین، همراه و مثبت‌نگر هستن. 7. وارد رابطه شدن و اکس داشتن توی سن کم صفت خوبی نیست، فرض کن زندگی یه رزومه است. چجوری میخوای بگی توی سیزده پونزده سالگی هفت هشت بار توی رابطه بودی؟ 8. کسی که همیشه همراهته فقط و فقط خداست، با دین های آدم ها کاری ندارم، یا اعتقادات. ولی میدونم: کسی که باور داره یکی که بزرگه و مهربون حواسش بهش هست، حالش خوبه. (نگو خدا وجود نداره، تو دقت نمیکنی.) 9. افسردگی یه انتخابه، ما خودمون انتخاب میکنیم که افسرده باشیم. برای مثال، تا حالا به آب ای که میخوری دقت کردی؟ به بادی که لای برگ ها می‌وزه، به نوری که موهای تو رو قلقلک میده. به ماه ای که شبت رو روشن میکنه. 10- پیگیر نباشی، از چشم بقیه میفتی. مرسی که وقت گذاشتی و خوندی🤍 دیگه؟

32- امروز چگونه گذشت؟ سی و دومین روز تابستون= 2025/07/23

وووو