اما وقتی جملهها جا افتادند، ترجمه کمتر میشود. بعد از مدتی فراگیر صحنه را مستقیما به انگلیسی میفهمد.
پس مسیر درست این است:
توضیح بیشتر در آغاز، کمک کمتر در ادامه و استقلال بیشتر در پایان.
⬅️ نتیجه نهایی چیست؟
روش ما «فقط فارسی» نیست.
روش ما «فقط انگلیسی، حتی به قیمت نفهمیدن» هم نیست.
ما از فارسی استفاده میکنیم تا فراگیر مفهوم را دقیق بفهمد و بعد او را دوباره به صدای اصلی انگلیسی برمیگردانیم.
فارسی چراغی است که مسیر را روشن میکند؛ اما فراگیر باید این مسیر را با شنیدن، تکرار و استفاده از انگلیسی طی کند.
هدف نهایی ما از همان ابتدا این بوده و همچنان همان است:
فراگیر فیلم واقعی ببیند، صدای طبیعی بومی را بشنود، مکالمههای روزمره را بفهمد و در نهایت بدون نیاز به ترجمه، انگلیسی را درک کند و به کار ببرد.
برای رسیدن به این استقلال، لازم نیست فراگیر ماهها یا سالها در نفهمیدن رها شود.
گاهی یک توضیح درست و کوتاه به فارسی، همان چیزی است که کمک میکند فراگیر دوباره به انگلیسی گوش بدهد، آن را بفهمد و این بار واقعا یاد بگیرد.
یونسکو نیز در راهنمای جهانی آموزش چندزبانه سال ۲۰۲۵ تاکید میکند که آموزش در زبانی که دانشآموز آن را میفهمد، پایه یادگیری موثرتر و فراگیرتر است و زبان مادری میتواند در کنار یادگیری زبان دوم به کار گرفته شود؛ نه در برابر آن.
خلاصه روش ما در یک جمله:
اول فراگیر را به فهم میرسانیم، بعد گوشش را با صدای واقعی انگلیسی میسازیم و در نهایت کمکش میکنیم بدون ترجمه بشنود، بفهمد و صحبت کند.
امیدوارم به اشتراک گذاشتن
دلایل ما به همراه نتیجه تحقیقات مراکز آموزشی به درک شما از سیستم کمک کند
با احترام
سرمد 🙏
🌱 چرا در کنار لیسنینگ واقعی، تدریس فارسی میکنید؟
پاسخ رو در این پادکست بشنوید.
🙂👇👇👇