بلاخره My Hero Academia رو تموم کردم و حقیقتا این بهترین تصمیم این تابستونم بود.
عاشق ماشق وقت هایی ام که ریک تو کتاباش هر چی جهان تو دنیا هست رو با هم ترکیب می کنه.
واقعا عاشق کشتی هایی هستم که دورگه ها باهاشون به نبرد با ایزدان، غول ها، وایکینگ های زامبی، تایتان ها، الهه ها، راگناروک و آخرالزمان ها میرن و سعی می کنن برای چند دقیقه بیشتر زنده بمونن=))
اگر که کواسیر علاوه بر شاعری روی داستان نویسی هم تاثیر بذاره، مطمئنم اون یه مقدار شربتی که اودین تو میدگارد پخش کرد حتما به دست ریک، بکمن، جی کی رولینگ و جنیفر ای نیلسن هم رسیده.
گمشدگان تاابد.
ویرگو، جدی حقت نبود، اصلاً منصفانه نبود.
این مسئله که هرموقع اینجور پیام ها رو می بینم یاد اون موضوع میفتم واقعا غم انگیز و ناراحت کنندست.
احساس می کنم با وجود اینکه الان دیگه رسما یه مربی ام، اما انگار رسما یه مربی نیستم.