هدایت شده از کاستِرا
اولین چیزی که همیشه موقع نوشتن یه ذهنم میاد آسمونه
آسمونِ بی وسعت، آسمونِ بی نهایت..
انگار این کلمه به جورِ دیگه ای برام خاصه
کلمات معجزهان، ما باهاشون ناسزا میسازیم و با شادی باهم ردوبدل میکنیم. هرچی وقیحتر و توهینآمیزتر، شخص گوینده خفنتر و پرطرفدارتر.
تاکسی؟ دربست تا قهقرا