هدایت شده از ˖ آهوی ِآقا ˖
- همیشه این عقیده رو داشتم که یه عدهای وقتی ادعا و عقیده خاصی دارن ، در دفاع و عمل به اون ادعا، گزینشی و سلیقهای رفتار میکنن😊؛ یعنی صرفا حرف و اَدا هستن و واقعاً اون چیزی که ادعا میکنن نیستن.
مثلا طرف ادعا میکنه من فمینیستام!!!
ولی اگه قرار باشه از زنی دفاع کنه ، از زنهای بلوند و چشمآبیِ اروپایی دفاع میکنه نه زنانِ مظلومِ غزه و افغانستان.
طرف میگه حامی آزادیم!!! ولی در همین حد بلده که جلو دوربین مو کوتاه کنه و یا توی یسری تجمعات خودشون، جامه از تن بیرون کنه؛ ولی انگار بلد نیست حتی نمادین شال سرش کنه و از حق تحصیل این دختربچههای معصوم دفاع کنه.
ادعا میکنن ما زنها باید پشت همدیگه باشیم، ولی انگار این حرف فقط و فقط برای زنانی که باب سلیقهی اوناست صدق میکنه :)
مثلاً اگه مسلمان باشی یا رنگین پوست شاید در اغلب اوقات هیچوقتِ هیچوقت یکسری مدعیان تندرو و آتشینِ آزادی و فمینیست بودن، طرف تو را نگیرند:))
از روز برای من روشنتره که این «یکسری» صرفاً حرف هستن:)
صرفاً اَدا میان و جوّ گیر ان..
اونا هیچوقت یه حامی واقعی نبودن، هیچوقت.
هدایت شده از خورشیدگردون
صبر برام واژه قشنگی نیست. چون صفحه قبلشو که نگاه میکنی یه سختی وجود داشته که حالا صفحه بعدش صبر رو نوشتن. قبل هر صبری یه سختی هست. نمیخوام این سختی رو
دارم افعال مجهول رو همزمان هم تو فارسی هم عربی واسه امتحانات فردا میخونم. د آخه
هدایت شده از 𝐓𝐚𝐢𝐥𝐚𝐧
ده بار دیگه نریم مذاکره کنیم بهمون خیانت کنن بازم آدم نشیم؟