امروز زنگ آخر یه دبیرمون که جدید بود تاحالا ندیده بودمش اومد داخل با ماسک کلا لباس و قیافه و همه چیش شبیه یه شخصی بود که ازش یه خاطره خیلی بد داشتم وقتی دیدمش یه لحظه احساس کردم پرت شدم به اون موقع قلبم داشت از جا کنده میشد چند دیقه طول کشید ب خودم بیام و بفهمم این شخص اون شخص نیست و حالم دوباره بیاد سر جاش ولی یه دفعه گریه ام گرفت البته یه ذره فقط ؛ حالا اینا مهم نیست اینکه اون خاطره تا کجای عمق ذهنم رفته بود که فقط به خاطر یه آدم شبیه اینطوری پنیک کردم اصلا با عقلم جور در نمیاد چرا یهو اینطوری کنترلمو از دست دادم آخه معمولا من تو هر شرایطی خونسردیمو حداقل از لحاظ ظاهری حفظ میکنم

خیلی عجیب بود

به خاطر خستگی بوده شاید چون داشتم بیهوش میشدم از خستگی مغزم قاطی کرده بود

راستی برد پرسپولیس هم به پرسپولیسیا و استقلالیا و سپاهانیا و کلا به مردم جهان تبریک میگم🦦

شوخی کردم

۵ مهر ۱۴۰۳

وای نه خیلی ناراحت شدم چرا فوتسالمون باخت آخه

خیلی بد شانسی اوردن وگرنه لیاقت شون قهرمانی هم بود حتی