کلا به صدا حساسم فرق نمیکنه صدای حیوان باشه یا انسان .

البته باز تلاش می کنم باهاش دوست بشم شاید شد

کاش حد اقل تو اینجا بودی .

نیاز داشتم یه تاداشی تو زندگیم داشته باشم که بهم بگه ازم قطع امید نمیکنه.

جالبه هیچ حس خاصی نسبت به اینکه دارن میزننمون ندارم

نمیدونم چرا استرس نمی گیرم

شاید چون چیزی برای از دست دادن ندارم .

ستاره بارون دیشب :)

اینجور مواقع می‌فهمی چقدر چیز برای از دست دادن داری و باید نگرانشون باشی.

اسرائیل نمیفهمه به شهری که مردمش به شیرینی میگن نارنجک نباید حمله کنه🦦

هیچوقت فکرشو نمیکردم یه روز وضع زندگیم این شکلی بشه فکر نمی کردم دغدغه ام از درس و کنکور و دوست و خانواده بشه جنگ و آینده ای که معلوم نیست چی میشه . خیلی دلم می خواد برگردم عقب به همین یه هفته پیش که درگیر امتحانا بودم حد اقلش نمی ترسیدم از اینکه خودم و عزیزام تیکه پاره شیم . کاش بیشتر قدر زندگی رو می دونستیم نمیدونم شاید من خیلی دارم شلوغش می کنم و اورثینک می کنم دربارش ولی واقعا هیچ حسی بدتر از این نیست که ندونی فردات چی میشه زنده ام ؟ مرده ام ؟ به عزا نشسته ام ؟ آیندم چیشد ؟ آرزوهام ؟ . میدونم به این راحتی نباید نا امید شد اما تو زندگی عادی بدون جنگمون هم نمیتونستیم یه پیش بینی قطعی درباره اتفاق فردامون بدیم چه برسه به الان که همه چی یهو بهم ریخت . دلم نمیاد ببینم یکی کشته شده اونم اینجایی که هچکس توقع نداشت ادم حالش بد میشه . من از خون میترسم .