✅ انسانسازی بهجای کارسازی
#روایت_میثم
👥 آقای رضوان پور واقعاً اهل پرورش نیرو بود.
برایش تشکیلات فقط مجموعهای از کارها و برنامهها نبود؛ مهمتر از همه، انسانها بودند.
🔹 یادمه یکبار در محل کار سهوا اشتباهی کرده بودم. فکر میکردم نامهای ارسال شده است، درحالیکه نرفته بود و باعث دردسر شده بود. با ترس رفتم پیشش، آماده برای توبیخ و ناراحتی. وقتی فهمید چه شده، فقط با آرامش گفت: «عیب نداره، نگران نباش.» راه حل داد تا درستش کنم! واقعاً باورم نمیشد. بیشتر از اینکه از اشتباه ناراحت شود، حواسش به من بود؛ به روحیهام، به اینکه تجربهام بشود برای رشد، نه سرزنش.
🔹 همیشه دنبال این بود که اگر کسی ظرفیت دارد، فرصت رشد پیدا کند.
چند روز قبل از ماجرای جنگ دوازدهروزه، یکی از پرسنل معاونت که به قسمت دیگه ای رفته بود را دیدیم؛ گفت: «اگه این آقا هنوز تو معاونت بود، یه اداره دستش داده بودم. حیف شد، این کاره بود.»
🔹 آقا میثم برای نیروهایش واقعاً مایه میگذاشت؛ نه فقط در کار، بلکه در زندگی شخصیشان هم.
اگر کسی مشکل خانوادگی یا مالی داشت، تا جایی که میتوانست کمک میکرد.
بارها پیش آمده بود برای اجاره خانه یا حل گرفتاریها پا درمیانی کند.
🔹 برای او نیروی انسانی فقط یک ابزار نبود؛ خودش یک هدف بود.
باور داشت اگر آدمها را درست بسازد و حفظ کند، کار خودش درست پیش میرود.
این نگاه انسانی و تربیتی، یکی از ویژگیهای برجستهی شهید دکتر میثم رضوان پور بود.
✍️ راوی: همکار شهید
@MAADAHEE
کربلایی احسان لطفی | Ehsan_lotfie Untitled 5 (13).mp3
زمان:
حجم:
19.4M
تویی قرار شیدا
علت جنون تویی 1:13
ای صاحب علم قمر 3:56
بر زلفت شدم اسیر 5:38
ای اهلی من عسل 7:35
👌#پیشنهاد_دانلود
❤️#امام_حسین
🎤#لطفی
@MAADAHEE