|بسم الله نور|

خب ازون جایی که حیفه بدون معرفت؛ همینجوری ماه مبارک رمضان رو بگذرونیم..

تصمیم گرفتم ان شاالله تا جایی که بتونم زمزمه های شبانه، دعا، مناجات و هر آنچه که دل را به آسمان نزدیک تر میکنه((: اینجا بفرستم شما هم شریک باشید.

*بنده حقیر رو هم از دعاتون محروم نگذارید.

نیایش‌های ما به دوگروه تقسیم میشه #دعا و #مناجات تو دعاکردن ما آشکارا خواستمون رو میگیم. اما تو #مناجات که از ریشه نَجواست؛ سخنی رو درِ گوشی به کسی میگیم بدون اینکه شخص سومی مطلع بشه!

حالا جملات اِنشایی مثل آرزو و خواهش میرن تو گروه #دعا.. مثلا تو دعای کمیل داریم : اللهم‌اغفِر لی‌الذُنوبَ الّتی تَحبِس‌ُالدّعا یعنی خدایا ببخش گناهانی که دعای مرا محبوس میکند!

اما جملات اِخباری مربوط به #مناجاته.. معمولا چیزی طلب نمیکنه! مثل: بِرَحمَتک‌الّتی وسِعَت کل‌شی یعنی خدایا رحمت تو همه‌چیز را پوشانده..

درواقع غرض از #دعا رفع نقصه؛ اما تو #مناجات ما خواهان رفع احساس تنهایی هستیم..

البته‌ اینا وحی منزل نیست! به نظرم تقسیم بندی جالبی اومد

با هشتک #نجوا میتونید این محتوا رو دنبال کنید

یه گوشه خلوت گیر بیارید؛ پلی کنید #نجوا✨

یَا رَبِّ هَذَا مَقَامُ پروردگارا این است جایگاهِ مَنْ لاذَبِکَ کسی که به پناهت آمد، وَ اسْتَجَارَ و پناهنده گشت، بِکَرَمِکَ به کرمت وَ أَلِفَ و الفت جُست إِحْسَانَکَ وَ نِعَمَکَ، به احسان و نعمتهایت وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِی و تویی آن سخاوتمندی که لا یَضِیقُ عَفْوُکَ، گذشتت به تنگی نمی رسد وَ لا یَنْقُصُ فَضْلُکَ و احسانت کاهش نمی‌پذیرد، وَ لا تَقِلُّ رَحْمَتُکَ و رحمتت کم نمی شود، وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْکَ و به یقین، اعتماد نمودیم، بِالصَّفْحِ الْقَدِیمِ از چشم پوشی دیرینه ات، وَ الْفَضْلِ الْعَظِیمِ و فضل بسیارت، وَ الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ و رحمت گسترده ات، أَ فَتَرَاکَ یَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا پروردگارا آیا ممکن است برخلاف گمان های ما به خویش رفتار کنی؟ أَوْ تُخَیِّبُ یا نومید سازی، آمَالَنَا آرزوهایمان را نسبت به رحمتت؟ کَلّا یَا کَرِیمُ هرگز ای بزرگوار، فَلَیْسَ هَذَا ظَنُّنَا بِکَ چنین گمانی به تو نیست، وَ لا هَذَا این چنین نمی باشد، فِیکَ طَمَعُنَا و طمع ما درباره تو، یَا رَبِّ إِنَّ لَنَا فِیکَ پروردگارا، ما را درباره ی تو، أَمَلاً طَوِیلاً کَثِیراً آروزی طولانی بسیاری است! إِنَّ لَنَا فِیکَ ما را در حق تو، رَجَاءً عَظِیماً امید بزرگی است عَصَیْنَاکَ.. از تو نافرمانی کردیم وَ نَحْنُ نَرْجُو و حال آنکه امیدواریم أَنْ تَسْتُرَ عَلَیْنَا گناه را بر ما بپوشانی، وَ دَعَوْنَاکَ و تو را خواندیم وَ نَحْنُ نَرْجُو و امیدواریم أَنْ تَسْتَجِیبَ لَنَا که بر ما اجابت کنی، فَحَقِّقْ پس تحقق بخش، رَجَاءَنَا مَوْلانَا امیدمان را؛ مولای ما فَقَدْ عَلِمْنَا ما دانستیم که مَا نَسْتَوْجِبُ سزاوار چه خواهیم بود، بِأَعْمَالِنَا با کردارمان وَ لَکِنْ عِلْمُکَ فِینَا ولی آگاهی تو درباره ی ما، وَ عِلْمُنَا و آگاهی ما بِأَنَّکَ لا تَصْرِفُنَا عَنْکَ به اینکه ما را از درگاهت نمی‌رانی، وَ إِنْ کُنَّا گرچه ما غَیْرَ مُسْتَوْجِبِینَ لِرَحْمَتِکَ سزاوار رحمتت نیستیم.. فَأَنْتَ أَهْلٌ ولی تو شایسته آن هستی(: أَنْ تَجُودَ که جود [کَرَم] کنی عَلَیْنَا وَ عَلَی الْمُذْنِبِینَ بر ما و بر گنهکاران بِفَضْلِ سَعَتِکَ به فضل گسترده ات فَامْنُنْ عَلَیْنَا بر ما منّت گذار، بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ همانطور که شایسته آن هستی وَ جُدْ عَلَیْنَا و بر ما جود کن، فَإِنَّا مُحْتَاجُونَ که ما نیازمند هستیم، إِلَی نَیْلِکَ به عطای تو یَا غَفَّارُ ای آمُرزگار بِنُورِکَ اهْتَدَیْنَا به نور تو هدایت شدیم، وَ بِفَضْلِکَ اسْتَغْنَیْنَا و به فضل تو بی نیاز گشتیم، وَ بِنِعْمَتِکَ و به نعمتت أَصْبَحْنَا وَ أَمْسَیْنَا بامداد نمودیم و شامگاه کردیم! *فراز هایی از #دعای_ابوحمزه_ثمالی