که بودنت مرهم است ‌بر تمام دردهایی که گفته نمی‌شود ؛

شب گريه می‌کنم صبح با خودم صلح می‌كنم ظهر با ذهنم می‌جنگم عصر بحثمان می‌شود غروب برای قلبم چاى میريزم با مغزم آشتى می‌كنم اما شب دوباره دعوايمان می‌شود و گريه می‌كنم ؛ مغز پرحرف زندگى را سخت تر می‌كند 🤎 : )) .