من که تکلیفم مشخصه ، جا موندم . ولی شما بین‌الحرمین منو یاد کنید . .

آقای امام حسین ، ما دلتنگ تر از این حرف‌هاییم ، اونقدر دلتنگ که با شنیدن نام ِشما اشك از چشمانمان سرازیر میشود ، ما دلتنگ مشایه ، دلتنگ گرمای ِعراق ، دلتنگ مای بارد و چای تلخ عراقی هستیم ، ما دلتنگ حرم قشنگتون ، دلتنگ بین‌الحرمین ، دلتنگ سختی های ِاین راه هستیم . ما خیلی بدیم ، ما خیلی نوکرهای بدی براتون هستیم ، ولی شما ، شما خوب و بد ُسوا نمیکنی ، شما برات خوب و بد فرقی نداره ، چیشد که امسال نگذاشتی به حرمت برسیم ؟ : )

نوش جانش بشود هر ك حرم رفت ، حسین ؛خودمانیم ، ولی گاه ، حسادت کردم : )