✧❁🌷 *﷽* 🌷❁✧
💥اثر صلۀ رحم و قطع رحم💥
🔅استاد فاطمي نيا فرمودند:
🔻يکي از علما - که از دنيا رفته است- از يکي از صلحا برايم تعريف مي کرد که:
🔻يک نفر گفته بود:
🗄«من در قسمت بايگاني اداره اي کار مي کردم و پرونده هاي متعدد و بعضاً بسيار مهم مي آمد و ما در قسمت بايگاني قرار مي داديم.
📁يک روز پرونده بسيار مهمي به دستم رسيد.
چند روزي که گذشت متوجه شدم آن پرونده گم شده است. هر چه گشتم پيدا نشد.
در آن گير و دار که کاملا نااميد شده بودم، به بنده خبر دادند: چون شما مسئول پرونده ها هستيد اگر تا چند روز ديگر پيدا نشود، حکمي که در آن مورد شما اجرا مي شود يا اعدام است يا حبس ابد!
🔸روزی با ناراحتي از منزل بيرون آمدم تا نزديکیِ خيابان مولوي رفتم. ديدم پيرمردي جلو آمد و گفت: آقا! مشکل تو به دست آن شخص – که عرق چين به سر دارد و در حال رفتن است – حل مي شود.
بدون توجه به اين شخص با شنيدن اين کلمات دويدم و دامن آقا را گرفتم و گفتم: آقا جان! به دادم برس، گفته اند مشکلم به دست شما حل مي شود.
👨🦳پير مرد نگاهي به من کرد و گفت: خجالت نمي کشي؟
حالتي بهت زده و متعجب داشتم.
ايشان فرمودند:
چهار سال است شوهرِ خواهرت از دنيا رفته، يک مرتبه هم به خواهرت و بچه هايش سر نزده اي، انتظار داري کارَت هم پيچ نخورد؟!
تا نروي و رضايت آنها را جلب نکني، مشکلت حل نمي شود.
بعد از شنيدن صحبت پيرمرد بلافاصله به منزل خواهرم رفتم.
وقتي در زدم ، خواهرم همراه چند فرزندِ رنجورش در را باز کرد ، گفت: چطور است بعد از چهار سال آمده اي؟!
گفتم: خواهر! از من راضي شو. بچه هايت را از من راضي کن. بعداً برايت تعريف مي کنم، غلط کردم.
آن گاه رفتم مقداري هديه گرفتم و آوردم و آنها را راضي کردم. فردا که به اداره برگشتم، به من خبر دادند که پرونده پيدا شده است.
اين پير مرد عرق چين به سر، کسي نبود جز عارف بزرگ مرحوم شيخ رجبعلي خياط.»
📚منبع: کتاب هزار و يک حکايت
♦️ارسالی جناب استاد محمدی نیا
✅تشکر جناب نیا🙏
🆔@MEJRi403
♦️جشن سیر سور
✅ یکی از جشن های باستانی ایرانیان
سیر سور یا همان جشن سیر، از جشنهای باستانی ایرانیان بوده که پیش از اسلام و بعد از آن در نواحی مختلف سرزمین پهناور ایران بر اساس یک افسانه کهن ایرانی در ۱۴ دی ماه برگزار میشده است.
♦️ جشن سیرسور جشن زیبایی است که امروزه کمتر نامی از آن در میان است اما شایسته توجه بیشتر است.جشنهای ایرانی پیوندی ناگسستنی با طبیعت دارند، از این روی پیوسته شادابی و سرزندگی را برای مردمان به ارمغان میآورند.ایرانیان باستان توجه ویژهای به زیستبوم، بهداشت غذا و غذا خوردن داشتند و بر پایه باورهای خود جشنهای بسیار بر پا میداشتند. یکی از این جشنها سیرسور یا جشن سیر بوده است.
روز سیر سور
در داستانها گفته میشود روز جشن سیر، روزی است که جمشید شاه کشته شد، دیوها توانستند بر شهر چیره شوند و مردمان برای در امان ماندن از شر و پلیدی شیطان به غذاهای خود سیر زدند تا پلیدی و بیماریها را از خود دور کنند و خود را شفا بخشند. در این روز از خوردن چربی پرهیز کردند که بعدها این روز را سیر سور نام نهادن و هر ساله، ۱۴ دی را بخاطر پیروزی انسان بر دیوپلیدی، مریضی) به جشن و پایکوبی میپرداختند.
🆔@MEJRi403