$ آهنگ دشتی 🆔@MEJRi403

✍🏻اشعار بومی: دوتا سیب و دوتا نارُت فرستم دوتا لیمویِ آبدارت فرستم شنیدم بی منی و خوابت نمی برد دوتا قاصد به دنبالت فرستم دوتا سیب ودوتا نارو دوتا وِل فرستادم به دست دلبرم ده اگر رفتی که دلبر خواب باشه شماره کن به دست مادرش ده #جلگه #بهاباد #یزد 🆔@MEJRi403

✍🏻اشعار بومی: اَلا دختر تو را میخم یه دونه تموم مالت بره جونت بمونه تموم مالت بره با گنج قارون همون لطف هاي خوشت با من بمونه #جلگه #بهاباد #یزد 🆔@MEJRi403

تا ابد یاد عزیزان ز دل و جان نرود 🕯جان اگر رفت ولی خاطر خوبان نرود 🕯پنج شنبه است یاد کنیم از گذشتگان 🕯كه جايشان هميشه در كنار ما خالیست 🕯برای شادی روح آنها فاتحه و آیه‌ای از قرآن بخوانیم جایگاه رفتگان تان بهشت 🙏🍂 🆔@MEJRi403

♦️یاد بود ارسالی همراهان ✅ کلیپ از مرحوم حاج حسین قاسمیان فرزندشان مرحوم حاج حسن قاسمیان خدایشان بیامرزد حمد وصلوات 🆔@MEJRi403

♦️پوشش گیاهی بهاری منطقه مربوط به سال 1392 منطقه دهنه چاهو سرکوه روبروی آرادان. ارسالی جناب محمدرضا حسن زاده 🆔@MEJRi403

#اصلاحیه گلی وبلبلی هر دو شدند جفت

اولین مصاحبه با اشرف خانم بعد از انتشار شعار صل علی سه ترکه چشمهای ترامپ بترکه😁 🆔@MEJRi403

بنام‌خالق‌هستی‌ (عطرگیسوی نگار) بی‌‌عطر‌گیسوانت‌گلشن‌صفا ندارد جز‌یاد‌مهربانت‌ دل‌ آشنا‌ندارد می‌نالد‌از‌فراقت بلبل‌به‌دشت‌و‌صحرا قمری پر شکسته‌از‌غصه نا ندارد پروانه‌روی‌غنچه‌ با‌گریه‌ می‌نویسد‌ دیوانه‌ی‌نگاهت‌ شاه‌وگدا ندارد‌ هر‌جمعه‌باغبان‌با‌ یاس‌و‌بنفشه گوید‌ دلداده‌ات‌پیامی‌ غیر‌از‌ دعا ندارد مهجور‌گشته‌قرآن‌‌پای‌ عمل‌شکسته‌ گل واژه‌ی صداقت دیگر‌ بها ندا‌رد‌ بزم‌‌فساد‌و‌ نیرنگ‌ گرم‌و‌سپاه‌شیطان‌ سر‌گرم‌جنگ‌و‌جولان‌ مهر‌و وفا‌ندارد‌ تعجیل‌کن‌که‌فتنه دامِ‌ ریا‌ تنیده‌ این‌دایه‌ی‌ خباثت‌‌ شرم‌و‌حیا‌‌ندارد‌ ای‌مظهر‌شکوه‌و‌ احسان‌ِ‌ کبریایی‌ بنمای‌رخ که‌ شهر جان‌ ناخدا‌‌ ندارد‌ اللهم‌عجل‌‌لولیک‌الفرج‌ #شاعر‌آیینی‌: منوچهر‌خزایی 🆔@MEJRi403

✍🏻پیامبر از زبان سیدالشهدا ✍🏻اسطوره‌ای در افق هستی این عبارات زیبا، بخش کوچکی از ویژگی‌های رفتاری پیامبر اکرم (ص) است که از زبان حضرت سیدالشهداء (ع) توصیف شده: 👈 «دائمُ الفکر» بود؛ همیشه در تفکر بود، هرگز از فکر کردن خسته نمی‌شد؛ 👈 «مُتِواصِلُ الأحزانِ» بود؛ یعنی همواره در غمِ شیرینِ باوقاری فرو رفته بود و معلوم میشد که غم متصلی است و بخش اعظم این غم، در دل پیامبر(ص) بود؛ در حالیکه معمولاً بر لبش، لبخند جاری بود؛ اما غمِ سنگین و ریشه‌داری در دل همراه او بود. آیا غمِ ناشی از درکِ یک حقیقتِ بزرگ بود؟ غمِ مردم بود؟ 👈 «لِیسَت لَهِ راحةٌ» هرگز پیامبر را بی‌دغدغه نمی‌دیدیم، همیشه دغدغه‌ی چیزی داشت. 👈 «طَویلُ السَّکت» یعنی اهل سکوت‌های طولانی بود. 👈 «لایَتَکَلَّمُ فی غَیرِ حاجَةٍ» جز زمانی‌که لازم و مفید بود، سخن نگفت. بنای پیامبر بر سکوت بود، اِلّا وقتی‌که حرف زدن، ضرورت و فایده‌ای می‌داشت. 👈 لَیِّن و اهل مدارا بود. اما تو خالی و بی‌اراده نبود. باوقار بود، در عین حال ترسناک هم نبود. پیامبر همیشه در بین ما حُرمت و ابهّت داشت، اما هیچ‌وقت از او نمی‌ترسیدیم. 👈 نعمت هرچند اندک، نزد او بزرگ بود. بدِ هیچ‌کس و هیچ‌چیز را نمی‌گفت. هرگز برای امر دنیوی و برای منافع خود عصبانی نشد. هرگز قاه‌قاه نخندید اما همواره تبسّم بر لب داشت، ظاهر و باطنش با مردم یکی بود. در خلوت و جلوَت یک شخصیت داشت. 👈 رفتارش در جامعه با مردم چگونه بود؟ بنای پیامبر بر دوستی و جذب و وحدت و محبت و اُلفت با مردم بود، نه ایجاد نفرت. «کانَ یُؤَلِّفُهُم و لایُنَفِّرُهُم». 👈 «مَن سَألَهُ حاجَةً لَم یَرجِع إلا بِها أو بِمَیسورٍ مِنَ القَولِ» هرکس به پیامبر رجوع می‌کرد و از او چیزی و کمکی می‌خواست، محال بود که بی‌جواب و با دست خالی برگردد. پیغمبر اگر داشت، می‌داد و اگر نداشت، او را با کلماتِ زیبا بدرقه می‌کرد، از او عذر می‌خواست، به او آرامش می‌داد و به‌گونه‌ای سخن می‌گفت که از دادنِ آن چیز هم نزد آن فرد عزیزتر بود. 👈 هیچ‌کس از محضر(ص) پیامبر ناراحت بیرون نمی‌رفت، حتی دشمنانش وقتی نزد ایشان می‌رفتند و در ساحت قدس او قرار می‌گرفتند، از جلسه که بیرون می‌آمدند، نمی‌توانستند از او متنفّر باشند. 👈 «و صارَ لَهُم أباً» برای مردم پدر بود «و صارَ عِندَه سِواء» و همۀ مردم بدون استثناء در چشم او مساوی بودند. برای هیچ‌کس بی‌دلیل، احترامی بیش از بقیه یا بی‌احترامی قائل نمی‌شد. 👈 اهل «تَسوِیَةُ النَّظَرِ و الإستِماعِ بَینَ الناس» بود. یعنی حتی نگاهش بین مردم به تساوی می‌چرخید و حتی به سخنان افراد که گوش می‌داد، به‌طرز مساوی گوش می‌داد. تا این حدّ بر حقوقِ بشر تأکید و دقت داشت. 👈 مجلس پیامبر (ص) مجلس صدق، حلم، حیاء و امانت بود. در حضور او هیچ‌وقت صدا بلند نمی‌شد. در مجلسی که او حضور داشت، همه متعادل بودند؛ همه بر اساس تقوا سخن می‌گفتند و همه متواضع بودند. به بزرگ‌ترها و مُسنّ‌ترها احترام می‌گذاشتند و با کوچکترها با مهربانی برخورد می‌کردند. «وَ یُوثِرونَ ذا الحاجةَ» و نیازمندان را بر خود مقدم می‌داشتند. 👈 چهره‌ی پیامبر(ص) شاد بود، ابرو گره نمی‌کرد، مگر آنگاه که بی‌عدالتی یا منکری را میدید. 👈 «سَهِلُ الخُلق» بود؛ یعنی خیلی راحت می‌شد با او رابطه برقرار کرد. 👈 «لَیسَ بِفَظٍّ و لاغَلیظٍ» خَشِن و تندخو نبود. 👈 «و لافَحّاشٍ و لاعَیّاب» هرگز فحش بر لب او جاری نشد، عیب‌گیر نبود، عیب مردم را تعقیب نمی‌کرد. 👈 «و لامَدّاحٍ» در عین حال اهل مبالغه در تمجید از افراد هم نبود. ✍حسن رحیم‌پور ازغدی | محمد پیامبری برای همیشه (ص ۲۹-۳۴) پی‌نوشت: تمام این جملات، ترجمه و توضیح فقراتی از روایت نسبتاً طولانی‌ای است که در کتاب شریف «معانی‌الاخبار، ص۸۲» نقل شده است. 🆔@MEJRi403