💠 گزارش تصویری روز دوم محرم ⛺️خیمه گاه زینبیون @zeynabiyun 🆔@MEJRi403

♦️به رسم ادب وتعظیم در برابر استاد تصویری از مرحوم جناب سیدحسن رضوانی دبیر ادبیات به یادش حمد وصلواتی می فرستیم همنشین جدشون باشن روحشون شاد🤲🤲 🆔@MEJRi403

نوحه راغب شب بخیر 🆔@MEJRi403

😊تصویری ناب و قدیمی از کعبه 👉 @Bygone ارسالی همراهان 🆔@MEJRi403

ایشونم زدن به سیم آخر از اهالی آسفیچ 🆔@MEJRi403

♦️ داستان و ریشه ضرب المثل به سیم آخر زدن این مثل در مواقعی به کار می رود که شخصی بخواهد بدون در نظر گرفتن همه جوانب و فارغ از بررسی خطرات یک کار، دست به آن کار بزند و به عواقب آن کار فکر نکند. سه وجه تسمیه و ریشه برای این ضرب المثل ذکر شده است: وجه تسمیه اول: می گویند که این مثل مربوط به رشته ساز و موسیقی است و به عنوان مثال اوج کار یک نوازنده زمانی است که به سیم آخر می زند. از نظر ما با توجه به فرهنگ مثل های ایران زمین، این موضوع نمی تواند ریشه این ضرب المثل باشد. وجه تسمیه دوم: می گویند منظور از سیم سکه سیمین (نقره ای) است و سیم آخر یعنی آخرین سکه ایی که ته جیب مانده است و به زعم راویان آن، وقتی قمار بازی در دور باخت می افتاد و پشت سر هم می باخت و در انتها چیزی برای باختن نداشت، سکه نقره ایی ته جیب خود را هم خرج می کرد تا شاید راه نجاتی در آخرین سکه سیمین خود پیدا کند و قمار را ببرد و لذا سایر قماربازها می گفته اند: این هم از سیم آخر، هر چه بادا باد! یا فلانی زد به سیم آخر. وجه تسمیه سوم: مرحوم جعفر شهری این مثل را از زمان برق دار شدن طهران قدیم و ریشه آن را از دوره قاجار می داند. جریان برق در ابتدا تک فاز ولی دارای سه سیم فاز بود (غیر از سه فاز امروزی که با مفهوم سه فاز آن موقع متفاوت است) و با سیم نول 4 سیم می شده. جریان برق هم با این سه سیم به اطراف کارخانه های تولید برق (نیروگاه های امروزی) هدایت شده و به محل های مصرف می رسیده است. پایین ترین سیم که سیم نول بوده کاری با آن نداریم. اولین سیم بعد از سیم نول (سیم دوم از پایین) سیم جریان برق چراغ های روشنایی کوچه ها و خیابان ها بوده که فقط شبها وصل می شده و روزها برق نداشته است. سیم بالایی آن (با احتساب سیم نول، سیم سوم) برای مغازه ها و اماکن تجاری بود که آن هم مواقع خاصی وصل می شده و اصطلاحاً دارای برق می شده است و مواقعی ممکن بود دارای جریان برق نباشد. سیم آخر (بالاترین سیم) وظیفه برق رسانی به خانه ها را بر عهده داشته که همیشه دارای جریان برق بوده است و اصطلاحاً برقکارها به آن سیم فاز یا شاه سیم می گفتند که بالاترین سیم بوده و اگر دست کسی به آن می رسید از قید هستی ساقط می شد و می گفتند: فلانی به سیم آخر زده! ✅ جستجو در مورد اصطلاح به سیم آخر زدن 🆔@MEJRi403

‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۰ تیر، روز بزرگداشت محمدعلی "صائب‌تبریزی" تاریخچه روز بزرگداشت: شهرت جهانی صائب تبریزی آن‌چنان است که شاید کمتر کسی او را نشناسد. وی به‌سبب ارادت و توجه خاص به اشعار حافظ و سعدی، زبانزد است. در تیرماه ۱۳۹۲ بر اساس مصوبه شورای فرهنگ عمومی کشور، روز دهم تیر به عنوان «روز صائب تبریزی» نامگذاری شد. از آن پس هر ساله بزرگداشتی به منظور بررسی ابعاد شخصیتی و سبک شعری وی برگزار می‌شود. زندگی‌نامه: «میرزا محمدعلی صائب تبریزی» در حدود سال ۱۰۰۰ قمری در تبریز زاده شد. پدر او تاجر بود و به‌‌دستور شاه‌عباس اول از تبریز کوچ کرد و در محله‌ عباس‌آباد اصفهان ساکن شد و صائب در این شهر به آموختن دانش پرداخت. در سال ۱۰۳۴ قمری به هندوستان رفت و در سال ۱۰۴۲ به ایران بازگشت و در اصفهان ماندگار شد و در این دوران شاه‌عباس دوم به او مقام «ملک‌الشعرایی» داد. آثارش به‌ جز سه – چهار هزار بیت قصیده، یک مثنوی کوتاه و ناقص به‌نام «قندهارنامه» و سه قطعه، همه غزل هستند. او ۱۷ غزل نیز به‌ترکی سرود و سبکی را به‌کمال رساند که چند سده پس از آن، «سبک هندی» نامیده شد. صائب را «چامه‌سرای» تک‌بیت‌ها نیز گفته‌اند. او حدود ۸۰ سال زندگی کرد و حدود سال ۱۰۸۱ هجری قمری در اصفهان دیده از جهان فرو بست. بیش از ۳۴۰ سال پیش،‌ در محله‌ «لنبان» در اصفهان، در باغچه‌ای بزرگ و در خیابانی که امروزه به نام «صائب» آشناست، به خاک سپرده شد؛ اما در حال حاضر این آرامگاه چندان وضعیت مناسبی ندارد و رو به ویرانی است. سنگ مزارش یک قطعه سنگ مرمر یکپارچه‌ یزدی بوده که سنگ مزار قدیمی را در میانش جاسازی کرده‌اند. سنگ اصلی مزار که کتیبه‌ای دارای یک مطلع و یک غزل به‌خط یک خوشنویس دوره‌ صفوی دارد، به دو نیم شده‌است. شاید سرنوشت صائب تبریزی نیز همین بیتی بوده که روی سنگ مزارش نوشته شده‌است: محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من من همان ذوقم که می‌یابند از گفتار من سبک و شیوه صائب: صائب بزرگ‌ترین غزلسرای سده یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه بود. او متخلص به صائب، در شعر پایه‌گذار سبک اصفهانی‌ است. تأثیرگذاری وی در شعر فارسی چنان است که هنوز نیز در انجمن‌های شعری، که در گوشه و کنار اصفهان تشکیل می‌شود، سبک وی همچنان صدرنشین محفل بسیاری از شاعران است که به‌شیوه‌ وی مضمون‌های‌نو می‌آفرینند و آرایه‌هایی همچون اسلوب معادله را زیور عروسِ شعر خویش می‌سازند. او سبکی را به‌ کمال رساند که چند سده پس از او سبک هندی نامیده شد. وی اسلوب معادله یا «مدعا مثل» را بیش از دیگر شاعران هم‌عصرش به‌کار برده‌است. نازکی خیال و لطافت اندیشه و مضمون سازی‌های ظریف و معنی‌های بیگانه و باریک در شعر وی دیده می‌شود. ابیات غزل وی استقلال معنایی داشته و در یک غزل از چندین موضوع سخن گفته‌ است. #برگی_از_تقویم_تاریخ #صائب_تبریزی استاد لقمانی بهابادی ( سیمرغ) 🆔@MEJRi403

یا حسین جانم😭 مادر وپدرم به فدات 🆔@MEJRi403

تو نیکی میکن و در دجله انداز ... @Asfich_news

کلیپ از مادران درگذشته عکسهای ارسالی به کانال روحشان قرین شادی 🆔@MEJRi403

#کلیپ یادبود از تعدادی از درگذشتگان که عکسشون روزهای ابتدایی ایجاد کانال ارسال شده بود ✅ شادی روحشون وبه یادشون صلواتی بفرستین 🆔@MEJRi403