خدای لاغر من! جایمان عوض شده تو درون منی اما می‌خواهی مرا رشد بدهی؟ لطفا کمتر لگد بزن من پیش از تو پیش از آنکه صلیبی بزایم به رنج‌های زیادی دست و پا و قدرت حرف زدن دادم خدای لاغر من که با آخرین ستاره‌ی شب از دزدگیر پنجره‌ ولولای در داخل می‌شوی و جانماز را تا چانه روی شانه‌های سردت می‌کشی لطفا گوش‌هایت را نگیر و به روسپیِ کارتخوان گوش کن وقتی مجبورم کاپشن را پس بدهم و برای زخم دست‌های پدرم دعا کنم خدای لاغر من که همیشه بی‌سواد بوده‌ای و نمی‌توانی فقر را بخوانی و بنویسی زهرا فهندژ سعدی(رها)

قدرت قلم نویسنده خدایی ستودنیه😔✨