از یه جایی به بعد،
نه خنثی میشم نه بی اهمیت،هنوز هم مثل قبل حتی بیشتر اهمیت داره اما وقتی حرف مهم نیست ترجیح میدم سکوت کنم و بسپورم به خدا و اون کسی که روش اثر داره..
ولی این دلیل بر خنثی بودن نیست..!
زندگیمونو فدای یه آدمایی کردیم که با نبودشون نگران بودیم،برای رفتار هاشون حالشون زندگیشون و.... نگران بودیم ولی حتی ارزنی هم براشون ارزش نداشتیم و نداریم..:)🙂
آدمارو مجبور نکن برات وقت بزارن اگه واقعا دوست داشته باشن بیشتر وقتشون برای توعه .