۱_کُنون چون به اردیبشت آمدی به روزی که اُردَش* نوشت آمدی ۲_نگه چون به گفتارِ خویش آوری به فرهنگ و آیین و کیش آوری ۳_ببینی زبانت پُر از گفتگوست رُخِ واژگانت پُر از رنگ و بوست ۴_همه ریشه دارد زِ باغ بهشت پُر از رنگ و آهنگ و نیکو سِرِشت ۵_چو بینی که فرهنگ و پیشینه‌ات خداوند و آیینِ دیرینه‌ات ۶_ چه سان از پیِ روزگار آمدند چه آسان از آموزگار آمدند ۷_هنرها و آموزه‌هایِ کهن ره و رهنمایان هر انجمن ۸_چه بودند و آغاز و پایانشان چه شد در کجا شد تن و جانشان ۹_به یاد آور آنکس که اینها از اوست که ایرانیان را از او آبروست ۱۰_کَسی کو جوانی و زور و زَرَش بِداده پیِ مردم و کشورش ۱۱_اگر او نبود اینک "ایران🇮🇷" نبود و یا "سرزمینِ دِلیران🇮🇷" نبود ۱۲_به تاریخ اگر بنگری سَر به سَر نیابی از او مهربان تر پدر ۱۳_بخوان نامه‌اش تا که سوزان شوی بر این تیرگی‌ها فروزان شوی ۱۴_حکیم آنچه در دشتِ شهنامه کِشت سراسر بهشت است و اردی بهشت *اُرد؛ نامِ روزِ ۲۵ هر ماه در روزشمارِ باستانی ایران است (۱۳۹۸/۰۲/۲۵) (پارسی نویسی) (۲۵ اردیبهشت‌ماه روزِ بزرگداشتِ حکیم فردوسی) _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_شَحنِه‌ها با حُکمِ تُوقیفی، گُسیل اَز بُرجِ عَقل رَگ به رَگ دَر مَن به دُنبالِ، تو اَند و جَلب و نَقل ۲_تا تو را دَر قَلبِ مَن، پِیدا و مَحبوسَت کُنَند بَعد از اینَت رو به رو؛ با دَقّیانوسَت کُنَند _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_اَز شُهرَتِ پَروانِه؛ پَشِّه به هَوَس اُفتاد در طُوفِ نَخُستِ شَمع ؛ از تاب و نَفَس اُفتاد (۱۳۹۹) _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_قُلَّکِ تَن را بِشِکَن، گَنجِ دِل و جان بِسِتان پوست و اُستُخوان بِدِه، روحی و رِیحان بِسِتان (۱۳۹۹) _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_مُشتِ احوالِ دِلَم، پیشِ خودم باز نشد دلِ من با اَحَدی، غیرِ تو هَمراز نشد _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_آماده‌ی رَفتن شو، تا وقتِ عبور آید تنها خبرِ عشق است؛ هنگامِ ظهور آید ۲_دریا بِشِکافَد باز، کشتی بِنِشانَد باز یکباره جهان بیند؛ سِیلی زِ تنور آید* *حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ تا زمانیکه هنگامه‌یِ "اَمرِ" ما آمد و تَنور فوران کرد/سوره‌هود_آیه۴۰ _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69

۱_آنکه راهِ اَبرَهِه را؛ با اَبابیلی بُرید "شاهدِ" این روزِگارَش، پایِ آشیلی بُرید _محمّد خیراللهی شاه کرمی @MKHSH_69