ما سائل غمیم و به دنبال ماتیم در روز، چند بار سر سفره غمیم

بالای بام خانه تو را جار میزنیم زهرا اگر قبول کند، مثل پرچمیم

ما را بخر، ضرر بده، اصلا چه می‌شود؟ خوبیم یا بدیم، همینیم، درهمیم

حرف دیشبمون این بود: مؤمن، وقتی ولایت رو قبول میکنه، در واقع وارد یک خونه جدید میشه، یک خونواده جدید

خدمت امام صادق علیه‌السلام بود دستش رو برای دعا بالا برد گفت: خدایا! ازت بهشت میخوام امام فرمودن: فلانی! این چی بود از خدا خواستی؟ مگر ولایت ما رو قبول نداری؟ گفت: چرا آقاجان! معلومه دارم! فرمودن: اگر این ولایت رو قبول داری، یعنی درست وسط بهشتی، از خدا بخواه از بهشت بیرون نری...

واقعا ها! کجای عالم قدر اینجا به آدم کیف میده؟

چی رو تو دنیا، با لرزیدن شونه موقع اشک وسط روضه میشه عوض کرد؟

اهل گناه بود اصلا هم اهل درس و علم و این حرفا نبود فقط بعضی وقتا میومد مسجدالنبی، چهره رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله رو نگاه میکرد و میرفت...

آخر گناه عمرش رو گرفت آخه امام صادق علیه السلام فرمودن گناه عکر آدم رو کم میکنه، اونایی که به خاطر گناه از دنیا میرن، بیشتر از اونایی هستن که به خاطر اجل از دنیا میرن... رسول خدا برگشتن به اصحاب گفتن فلانی رو یادتونه؟ گفتن بله! جوون بود و اهل گناه... فرمودن همین سرک کشیدناش برای دیدن من، همین یه ذره محبته، دستش رو میگیره...

حالا فکر کن! یکی تو خونه حضرت زهرا باشه... خونه‌ای که مردش رسول خداست مردش أمیرالمؤمنینه...

خدا رحمت کنه مرحوم آیت الله انصاری همدانی رو، می‌فرمودن: منزلگه آن یار اگر خانه من بود فردوس برین گوشه کاشانه من بود!

خیلی حرفه... مثل این شبا اجازه بدن، ولو پشت گوشی بیایم دور هم جمع بشیم برای خانومِ هستی...