چشماتونو ریز کنید و به تصویر نگاه کنید.

ولی وقتی شخصیت مورد علاقه ات مظلومانه کشته میشه و میمیره>>>>

قبل اینکه تصویر باز شه قشنگ واضح بود بعد ک باز شد اصن یچی دیگه شد😂💔

ارتباط با آدما مثل پیازسرخ کردنه به توجه نیاز داره و حائز اهمیتِ پیوسته هست. چشم ازش برداری و بعد برگردی دیگه اون چیزی که بوده نیست...

اون روزی که غذا میپزم:

چرا من نفهمیدم چی شد؟😑

یه فاتحه لطفاً ؟:)

به‍ یاد ِ خنده‍ هایت تا ابد گریه‍ خواهم کرد .

هنوز رفتنت نیست در باورم .🖤

ولی چرا هر فیلمی که میبینم باید تهش با مرگ شخصیت مورد علاقه ام و خوشبخت شدن شخصیتی که از اول فیلم رو مخمه تموم بشه؟؟

الان دلم می خواد چشمام رو ببندم و چند دقیقه کسی باهام کاری نداشته باشه و وقتی چشام رو باز میکنم و به اطرافم نگاه میکنم همه چیز عوض شده باشه و دیگه زندگی کاملا به خواست من بچرخه!

اگه آدم های اطرافم هم مثل هوش مصنوعی و اکسپلور و ویترین سلیقه ی منو می دونستن الان هیچ دوستی نداشتم!