چشم ها...

ماهِ‌مَن‌رَفت‌،ماهَت‌بِمیرَد‌آسِمان:))

یادم نمیاد...

باز باران بی ترانه میخورد بر بام گونه یادم آرد روز غمگین گردش تقدیر ننگین فصل رنگین،بغض سنگین... بی تو هیچ و پوچ و خالی تلخی ناب نگاهی یادم آمد چشم هایت،لحن شیرین نگاهت... همچو کودک می دویدم... کودکی صد ساله بودم... یادم آمد حرف تلخی شاهد این قلب زخمی با کی دیگه خوش حالی،باور عشقم نداری... باز باران بی ترانه می نشیند روی گونه زنده ام اما چگونه؟!

با منی که از صب قبل اینکه برم مدرسه اول پیوی اونو چک میکنم و بعد اومدنمم میشینم چتای گذشتمونو میخونم و به این فکر میکنم که چرا یهو رفت از خودآزاری حرف نزنید..

-کآش هَنوزم‍ مثل بَچگیامون تَ‍نهآ تَلخے زندگیمون شِربَت سرَمآ خوردِگے بود:))

«گیتار‌میزَنَن‌با‌تارهای‌عَصَبیت»

خدا به هر کس یه چیزیو نمیده بالاخره دیگه مثلا بمن عقده نداده به تو شعور

هاها

سخت ترین شبا که تنها بگذره میفهمی دیگه از هر چیزی میشه راحت رد شد

گفت ناراحت نشیا ولی من خیلی از دوستت بدم میاد نمیدونه اتفاقا من خوشحال میشم کسی از اون بدش بیاد..:)

ولی حس قشنگی که بامداد خمار داره>>>>|