روزی را با صدقه دادن فرود آورید. -حکمت۱۳۷،نهج‌البلاغه

اميرالمؤمنين‌ (علیه‌السلام‌) : یک نگاه به فاطمه، آرام جانم بود؛ و تسلای دل مشوش. كشف الغمة، ص۳۶۳

خاطرت می‌آید آن شب را که در مِه گُم شدی؟ ‌تا کجاها رفته بودی ای مسلمان... هارداسان

بسم‌الله

وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا نوح گفت: «پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! نوح/آیه ۲۶

به امام‌حسن‌(علیه‌السلام) میفرمود: اگر در این راه؛ آنچه را دوست داری فراهم نشد، و آسودگی فکر و اندیشه نیافتی؛ بدان راهی را طی میکنی، که در آن ایمن نیستی!! نهج‌البلاغه،نامه۳۱

امام حسن مجتبی(علیه‌السلام): «عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّرُ فى مَأْكُولِهِ كَيْفَ لا يَتَفَكَّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ» در شگفتم از کسی که درباره خوراکی‌های خود اندیشه و تأمل می‌کند ولی درباره غذا و نیازمندی‌های فکری و عقلی‌اش تأمل نمی‌کند؛ پرهیز می‌کند از آنچه معده‌اش را آزار می‌دهد و سینه و قلب خود را از پست‌ترین چیزها پر می‌کند. 📚 بحارالانوار، ج ۱، ص ۲۱۸