وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا نوح گفت: «پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار! نوح/آیه ۲۶

به امام‌حسن‌(علیه‌السلام) میفرمود: اگر در این راه؛ آنچه را دوست داری فراهم نشد، و آسودگی فکر و اندیشه نیافتی؛ بدان راهی را طی میکنی، که در آن ایمن نیستی!! نهج‌البلاغه،نامه۳۱

امام حسن مجتبی(علیه‌السلام): «عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّرُ فى مَأْكُولِهِ كَيْفَ لا يَتَفَكَّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ» در شگفتم از کسی که درباره خوراکی‌های خود اندیشه و تأمل می‌کند ولی درباره غذا و نیازمندی‌های فکری و عقلی‌اش تأمل نمی‌کند؛ پرهیز می‌کند از آنچه معده‌اش را آزار می‌دهد و سینه و قلب خود را از پست‌ترین چیزها پر می‌کند. 📚 بحارالانوار، ج ۱، ص ۲۱۸